Czesław Marian Borowski. (ur. 1 kwietnia 1944 Łownicy, zm. 2 września 2022) – generał brygady Wojska Polskiego; dowódca 3 Brygady Artylerii (1984–1986); szef artylerii w Dowództwie Wojsk Lądowych (1997–2003).
Życiorys Czesław Borowski syn Jana. urodził się 1 kwietnia 1944 w Łownicy na ziemi świętokrzyskiej. W 1963 rozpoczął studia jako podchorąży Oficerskiej Szkoły Artylerii w Toruniu, którą po przemianowaniu w 1965 w Oficerską Szkołę Wojsk Rakietowych i Artylerii ukończył w 1966 i był mianowany na pierwszy stopień oficerski podporucznika. W tym samym roku otrzymał przydział służbowy do Tarnowskich Gór, gdzie objął stanowisko dowódcy plutonu ogniowego w 115 Dywizjonie Artylerii Haubic 10 Dywizji Pancernej. W 1967 został wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu topograficzno-rozpoznawczego w tym dywizjonie. W 1969 objął funkcję dowódcy baterii 122 mm haubic. W latach 1970–1971 dowódca baterii dowodzenia w 39 pułku artylerii 10 Dywizji Pancernej. W 1972 został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu – zastępcy dowódcy dywizjonu w tymże pułku, po czym rozpoczął studia w Akademii Sztabu Generalnego, które ukończył w 1975 i został dowódcą dywizjonu w 20 pułku artylerii przeciwpancernej. Od 1975 pełnił służbę na stanowisku oficera w Szefostwie Wojsk Rakietowych i Artylerii Dowództwa Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu.
W roku 1976 objął funkcję szefa sztabu – zastępcy dowódcy 91 pułku artylerii przeciwpancernej. W latach 1978–1980 dowodził tą jednostką, po czym został szefem sztabu – zastępcą dowódcy 3 Brygady Artylerii. Od roku 1983 został powołany na stanowisko zastępcy szefa Wojsk Rakietowych i Artylerii Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W 1984 ukończył studia w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych w ZSRR i otrzymał przydział służbowy na stanowisko dowódcy 3 Brygady Artylerii w stopniu pułkownika. W latach 1986–1987 był dowódcą Wojsk Rakietowych i Artylerii Śląskim Okręgu Wojskowym. Od roku 1991 pełnił funkcję Szefa Wojsk Rakietowych i Artylerii Ministerstwa Obrony Narodowej. W 1992 po reorganizacji kierowniczych organów sił zbrojnych – został szefem Wojsk Rakietowych i Artylerii Sztabu Generalnego WP. W 1992 był awansowany do stopnia generała brygady przez prezydenta RP Lecha Wałęsę. W latach 1997–2003 kierował artylerią w Dowództwie Wojsk Lądowych. Na emeryturze od 17 maja 2017 był członkiem honorowym Stowarzyszenia Polskich Artylerzystów. Zmarł 2 września 2022. 9 września 2022 został pochowany na Cmentarzu rzymskokatolickim w Klimontowie.
Awanse podporucznik – 1966 porucznik – 1968 kapitan – 1972 major – 1976 podpułkownik – 1979 pułkownik – 1984 generał brygady – 1992
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 2001 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 1993 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski wpisany do „Honorowej Księgi Ministra Obrony Narodowej” – 2002 i inne
Przypisy
Bibliografia
Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 1993, 2002
Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Rakietowych i Artylerii Kategoria:Podporucznicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Dowódcy polskiej artylerii Kategoria:Oficerowie artylerii Wojska Polskiego 1943–1989 Kategoria:Generałowie brygady Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Absolwenci Akademii Obrony Narodowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Ludzie związani z Tarnowskimi Górami Kategoria:Wojskowi związani z Warszawą Kategoria:Wojskowi związani z Wrocławiem Kategoria:Ludzie związani z Gnieznem Kategoria:Zmarli w 2022 Kategoria:Pochowani w Klimontowie