Od 1975 pełnił służbę na stanowisku oficera w Szefostwie Wojsk Rakietowych i Artylerii Dowództwa Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu.

W roku 1976 objął funkcję szefa sztabu – zastępcy dowódcy 91 pułku artylerii przeciwpancernej. W latach 1978–1980 dowodził tą jednostką, po czym został szefem sztabu – zastępcą dowódcy 3 Brygady Artylerii. Od roku 1983 został powołany na stanowisko zastępcy szefa Wojsk Rakietowych i Artylerii Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W 1984 ukończył studia w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych w ZSRR i otrzymał przydział służbowy na stanowisko dowódcy 3 Brygady Artylerii w stopniu pułkownika. W latach 1986–1987 był dowódcą Wojsk Rakietowych i Artylerii Śląskim Okręgu Wojskowym. Od roku 1991 pełnił funkcję Szefa Wojsk Rakietowych i Artylerii Ministerstwa Obrony Narodowej. W 1992 po reorganizacji kierowniczych organów sił zbrojnych – został szefem Wojsk Rakietowych i Artylerii Sztabu Generalnego WP. W 1992 był awansowany do stopnia generała brygady przez prezydenta RP Lecha Wałęsę. W latach 1997–2003 kierował artylerią w Dowództwie Wojsk Lądowych. Na emeryturze od 17 maja 2017 był członkiem honorowym Stowarzyszenia Polskich Artylerzystów. Zmarł 2 września 2022.