Kardenolidy – związki glikozydowe o steroidowym aglikonie, w którym przy węglu 17 (C-17) znajduje się pierścień laktonowy. Zaliczane są do glikozydów nasercowych.
Występowanie Kardenolidy występują w roślinach takich jak:
Naparstnica wełnista (Digitalis lanata Ehrh.) Naparstnica purpurowa (Digitalis purpurea L.) Miłek wiosenny (Adonis vernalis L.) Konwalia majowa (Convallaria majalis L.) Cebula morska (Drimia maritima) Strofant wdzięczny (Strophanthus gratus)
Kardenolidy endogenne Kardenolidy mogą być syntezowane endogennie przez neurony podwzgórza i sąsiadującej z nim brzuszno-przedniej okolicy komory trzeciej mózgu. Syntezowane również w korze nadnerczy. Fizjologicznie synteza wzrasta w przypadku wzrostu stężenia sodu we krwi oraz przy zwiększonej objętości krwi.
Kardenolidy endogenne (np. ouobaina i digoksyna) działają jako inhibitory pompy sodowo-potasowej. Dzięki swojej działalności zwiększa się wydalanie sodu w nerkach.
Związki ouobainopodobne hamują również pompy sodowo-potasowe w kardiomiocytach i mięśniówce naczyń krwionośnych oraz neuronach współczulnych. Powoduje to zwiększenie ciśnienia tętniczego oraz uwalnianie do krwi katecholamin. Efektem tego jest zwiększona diureza presyjna.
Przypisy
Kategoria:Glikozydy nasercowe