Władysław Koniarek (ur. 13 września 1890 roku w Raciborowie koło Kutna, zm. 29 lipca 1962 roku) – polski polityk, poseł III kadencji II RP.
Życiorys Urodził się w Raciborowie w rodzinie dobrze gospodarującego rolnika Feliksa Koniarka i Marianny z Cierpikowskich. Ukończył trzyklasową szkołę powszechną w Holendrach Strzeleckich. W 1921 roku był członkiem Powiatowej Rady Ludowej, skupiającej radykalne ugrupowania ludowe, głównie PSL. W 1926 roku nabył 15 hektarów ziemi z parcelowanego folwarku Sieraków. Założył wzorowe gospodarstwo rolniczo-hodowlane nastawione na uprawę buraków cukrowych i chów krów mlecznych. Za sprzedaż buraków spłacił kredyt zaciągnięty na kupno ziemi.
Podczas wyborów 16 listopada 1930 roku, został wybrany posłem z 11 okręgu, obejmującego powiaty: łowicki, kutnowski, gostyniński i sochaczewski z listy BBWR. Jako poseł nie należał do żadnego klubu, podkreślając w ten sposób swoją niezależność. Wkrótce też odciął się od ideologii BBWR, co akcentował demonstracyjnie we wszystkich głosowaniach.
Wkrótce został wybrany na wójta gminy Sójki z siedzibą w Strzelcach. Rolę wójta wypełniał sumiennie, dbał o ład, porządek i wydajną pracę pracowników urzędu gminy, jak i w osadzie Strzelce. Koniarek powołał komitet budowy szkoły gminnej, stając na jego czele. Zaczął gromadzić środki i rozpoczął budowę. Nowy budynek został oddany do użytku 1 września 1930 roku. Później okazało się, że w czasie budowy szkoły dokonano nadużyć finansowych. Wójt zaufał sekretarzowi i skarbnikowi, który wybudował sobie dom, a poseł został aresztowany. Sprawy wkrótce się wyjaśniły i Koniarek odzyskał swój mandat poselski.
Koniarek czynnie uczestniczył w pracach Ochotniczej Straży Pożarnej w Koziej Górze, pełniąc funkcję prezesa. Taką samą rolę pełnił w spółdzielczej mleczarni w Niedrzewiu oraz był członkiem kółka rolniczego w Sierakowie. Organizował zbiorowe zakupy węgla, nawozów sztucznych, wymianę zboża siewnego dla miejscowych rolników. Przez kilka kadencji był członkiem Rady Powiatu Kutnowskiego.
W okresie okupacji hitlerowskiej, wszyscy mieszkańcy Koziej Góry byli stamtąd wysiedlani, jedynie rodzina Koniarka została przesiedlona do Niedrzewia na gospodarstwo składające się z 12 mórg piaszczystej gleby. Wojnę i okupację rodzina Koniarka szczęśliwie przeżyła, z wyjątkiem syna posła, Oleksego (ur. w 1913 roku), podoficera 21 pułku Ułanów Nadwiślańskich, a w 1939 roku zastępcy naczelnika straży więziennej w Brześciu nad Bugiem, który zginął bez wieści. Pozostali synowie: Mieczysław (1921) i Feliks (1923), oraz córki: Maria Jaworska, Irena Lachowicz i Ewa Tomczak przeżyli. Były poseł prowadził gospodarstwo rolne do 1956 roku, a po nim objął je jego syn Feliks. Od 1980 roku, rodzinne gospodarstwo prowadził wnuk posła Andrzej Koniarek.
Władysław Koniarek zmarł 29 lipca 1962 roku.
Bibliografia Henryk Lesiak, Posłowie Powiatu Kutnowskiego, Robotnicze Stowarzyszenie Twórców Kultury, Kutno 2001, s. 94-96.
Kategoria:Polscy rolnicy Kategoria:Posłowie na Sejm III kadencji (1930–1935) Kategoria:Politycy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem Kategoria:Ludzie związani z Kutnem Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1962