Bołdyry – dawny folwark. Tereny, na których był położony, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Krewo.
Historia W czasach zaborów folwark w gminie Krewo, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku należała do Sobolewskich. W 1905 roku liczył 13 mieszkańców, 88 dziesięcin. Własność KarłowiczaГошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 235.
W latach 1921–1945 folwark leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim, w gminie Krewo.
W 1931 w 1 domu zamieszkiwało 11 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Krewie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Smorgoniach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Krewie.
W folwarku Bołdyry urodził się (i niejednokrotnie mieszkał) (1906–1943), białoruski działacz komunistyczny (Włościańsko-Robotnicza Hromada, KPZB, a następnie nacjonalistyczny (Białoruska Ludowa Hramada, Białoruska Samopomoc Ludowa, Białoruska Partia Niepodległościowa), więzień Berezy Kartuskiej i więzień NKWD, początkowo komendant kolaboracyjnej policji białoruskiej w Mińsku (1941), zlikwidowany przez AK.
Przypisy
Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie smorgońskim Kategoria:Folwarki w powiecie oszmiańskim (II Rzeczpospolita)