Józef Zarzecki, Заржецкій Іосифъ Альбертовичъ (ur. 19 grudnia 1800 w Skoromoczkach k. Grodna, zm. 29 stycznia 1869 w Petersburgu) – polski inżynier komunikacji działający na terenie imperium rosyjskiego, budowniczy twierdzy Kronsztad.
Życiorys Ukończył studia na Wydziale Fizyki i Matematyki Uniwersytetu Wileńskiego z tytułem kandydata (1826)Житков С.М. Биографии инженеров путей сообщения. Вып. I. Санкт-Петербург 1899, C. 41-44. Następnie wstąpił do Korpusu Inżynierów Komunikacji, gdzie w latach 1827-1829 studiował w Instytucie Korpusu Inżynierów Komunikacji w PetersburguСписокъ окончившихъ курсъ въ Институтѣ Инженеровъ Путей Сообщенія Императора Александра I за сто лѣтъ 1810-1910, Санкт-Петербург 1910, c. 14. Po jego ukończeniu otrzymał awans na podporucznika (1829) i brał udział w pracach geodezyjnych i niwelacyjnych w okolicach Nowogrodu. W 1830 roku został przeniesiony na osobiste polecenie generała Louisa Barthélémy Carbonnier d'Arsit de Gragnac () do zespołu inżynieryjnego w KronsztadzieЗаржецкий, Иосиф Альбертович, Русский биографический словарь. Том 7, А.А. Половцов, Санкт-Петербург 1897, c. 23, gdzie w latach 1830-1869 zajmował się projektowaniem i budową obiektów wojskowych w twierdzy morskiej Kronsztad. Podczas budowy stoczni wojennej został awansowany na kapitana inżyniera (1837). W 1850 ukazem cara Mikołaja I został naczelnym budowniczym twierdzy Kronsztad. Jako inżynier-pułkownik nadzorował budowę samodzielnie zaprojektowanej baterii „Księcia Mienszykowa” (1843-1850)Батарея Меньшиков, Форты Финского залива i „Baterii Nikołajewskiej” (1850-1863)Николаевская батарея, Кронштадт Остров фортов. Zaprojektował też i wybudował na dziedzińcu Szkoły Nawigacji w Kronsztadzie pierwsze morskie obserwatorium astronomiczne w Rosji (1856). Autor głównej idei projektu Kanału Morskiego łączącego wyspę Kotlin z ujściem Wielkiej Newy. Podczas wojny krymskiej zbudował przystań dla kanonierek na przylądku Lisi Nos (Лисий Нос) i uczestniczył w doprowadzeniu twierdzy do gotowości obronnej. W tym 1856 awansowany do stopnia generała dywizji i przeniesiony do Ministerstwa Marynarki Wojennej. W 1864 roku awansował na generała porucznika.
Został pochowany na cmentarzu katolickim w Lidzie. Na granitowej płycie nagrobnej widnieje wypukły napis: Iozef Zarzecki syn Woiciecha herbu warnia generał lejtnant korpusu inżynierów. urodził się w Skomoroczkach 19 grudnia 1800 roku umarł w Petersburgu 29 stycznia 1869 rokuЗаржецкий Иосиф Альбертович, Белорусские имена в мировой науке и технике.
Odznaczenia Order Świętego Włodzimierza trzeciego stopnia (1850)
Rodzina Urodził się w rodzinie Wojciecha, herbu Warnia, dzierżawcy majątków a następnie właściciela Meluzyna i Werenowa koło LidyZarzeccy, Historia Lidy. Jego matką była Ludwika z Ilkiewiczów. Miał dwóch braci: Jacka Bonifacego (1828-1902) i Emeryka (ur. 1830) oraz trzy siostryJózef Zarzecki, h. Warnia, Geni. Ożenił się z Anną z domu von Grevens (1807-1891), córka kapitana portu w Kronsztadzie, mieli dzieci Mikołaja (1843-1883) i córkę Annę Eugenię (ur. 1838) z męża SchwanebachИОСИФ АДАЛЬБЕРТОВИЧ ЗАРЖЕЦКИЙ, Генеалогическая база знаний: персоны, фамилии, хроника.
Przypisy
Bibliografia Житков С.М. Биографии инженеров путей сообщения. Вып. I. Санкт-Петербург 1899, C. 41-44 Заржецкий, Иосиф Альбертович, Русский биографический словарь. Том 7, А.А. Половцов, Санкт-Петербург 1897, c. 231
Kategoria:Absolwenci Instytutu Inżynierów Komunikacji Cesarza Aleksandra I Kategoria:Polscy inżynierowie komunikacji Kategoria:Urodzeni w 1800 Kategoria:Zmarli w 1869