W 1850 ukazem cara Mikołaja I został naczelnym budowniczym twierdzy Kronsztad. Jako inżynier-pułkownik nadzorował budowę samodzielnie zaprojektowanej baterii „Księcia Mienszykowa” (1843-1850)Батарея Меньшиков, Форты Финского залива i „Baterii Nikołajewskiej” (1850-1863)Николаевская батарея, Кронштадт Остров фортов. Zaprojektował też i wybudował na dziedzińcu Szkoły Nawigacji w Kronsztadzie pierwsze morskie obserwatorium astronomiczne w Rosji (1856). Autor głównej idei projektu Kanału Morskiego łączącego wyspę Kotlin z ujściem Wielkiej Newy. Podczas wojny krymskiej zbudował przystań dla kanonierek na przylądku Lisi Nos (Лисий Нос) i uczestniczył w doprowadzeniu twierdzy do gotowości obronnej. W tym 1856 awansowany do stopnia generała dywizji i przeniesiony do Ministerstwa Marynarki Wojennej. W 1864 roku awansował na generała porucznika.

Został pochowany na cmentarzu katolickim w Lidzie. Na granitowej płycie nagrobnej widnieje wypukły napis: Iozef Zarzecki syn Woiciecha herbu warnia generał lejtnant korpusu inżynierów.