Królestwo Bretanii (bret. Rouantelezh Breizh) – historyczne państwo będące lennem Królestwa Franków znajdujące się na terenach Bretanii.
Historia Pierwszym władcą zjednoczonej Bretanii był Nominoe, missus dominicus mianowany przez Ludwika Pobożnego, który po śmierci tego ostatniego zbuntował się przeciwko Frankom. W roku 845 pokonał ich w bitwie pod Ballon, dzięki czemu jego państwo uzyskało od Królestwa Zachodniofrankijskiego dużą autonomię. Po śmierci Nominoe władcą Bretanii został Erispoë, który kontynuował wojnę z Karolem II i pokonał go w bitwie pod Jengland 22 sierpnia 851 roku, po czym podpisał z władcą Franków Traktat z Angers, w którym zobowiązał się podporządkować się Frankom, w zamian za co Karol II nadał mu tytuł królewski. Erispoë został jednak w roku 857 zamordowany, a królem Bretanii został jego kuzyn, Salomon. Był on wasalem króla Franków, jednak (podobnie jak jego poprzednik) zginął w zamachu w 874 roku zorganizowanym przez bretońskich możnowładców, Pascwetena z Vannes i Gurvanda z Rennes, którzy po przejęciu władzy rozpoczęli wojnę między sobą. Po ich śmierci kontynuowali ją ich synowie, Alan I Wielki i Judicaël z Rennes. Zawarli oni jednak pokój, kiedy Bretanię zaczęli najeżdżać wikingowie. Judicael zginął w bitwie pod Questembert w 888 roku, i Alan I został królem Bretanii. W 890 roku pokonał wikingów pod Saint-Lô.
Przypisy
Kategoria:Bretania