Encefalopatia Wernickego (encefalopatia alkoholowa) – ostry zespół objawów neurologicznych występujący u alkoholików, spowodowany m.in. niedoborem witaminy B1.
Opisany został po raz pierwszy w 1881 roku przez Carla WernickegoWernicke K. Die acute, hämorrhagische Polioencephalitis superior. [w:] Lehrbuch der Gehirnkrankheiten; Kassel, Fischer, and Berlin, 1881, 22: 229-242.. Rzadkim wariantem encefalopatii Wernickego jest encefalopatia alkoholowa Morela.
Objawy Do charakterystycznych objawów należą: oczopląs, porażenie nerwów okoruchowych, ataksja, zaburzenia świadomości. Inne możliwe objawy: konfabulacje, senność, majaczenie, bezsenność z lękiem, strach przed ciemnością.
Patogeneza Przyczyną zespołu jest dieta uboga w tiaminę i przewlekły alkoholizm. Stwierdza się symetryczne uszkodzenie ciał suteczkowatych, wzgórza i istoty szarej okołowodociągowej.
Leczenie Leczenie polega na suplementacji witaminy B1, niekiedy konieczne jest też podawanie magnezu (wspomagające wchłanianie tiaminy).
Rokowanie Podczas leczenia większość objawów ustępuje, z wyjątkiem ataksji, oczopląsu i niekiedy neuropatii obwodowej. Zespół objawów może ustąpić w ciągu kilku dni lub tygodni albo przejść w zespół Korsakowa.
Zobacz też zespół Korsakowa amnezja majaczenie alkoholowe
Przypisy
Kategoria:Alkoholizm Kategoria:Choroby układu nerwowego Kategoria:Terapia uzależnień