Juliusz Adam Pollack, kryptonimy J.P. (J.P.), j.pol., J.Pol., jack, jp (jp), (jp.) (ur. 24 grudnia 1909 w Warszawie, zm. 28 stycznia 1989 tamże) – polski dziennikarz i pisarz, autor wspomnień wojennych.

Życiorys Syn Kazimierza Pollacka i Heleny Pollack z d. Nisenson. Od 1918 uczył się w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie, w 1929 zdał maturę w Gimnazjum Państwowym im. Tadeusza Reytana. W latach 1931–1933 studiował przez dwa lata chemię na Politechnice Warszawskiej, a następnie kształcił się w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie, którą ukończył w 1936. W trakcie studiów (od 1934) pracował jako korektor w „Kurierze Czerwonym”, w latach 1936–1939 był jego reporterem miejskim. Przed 1939 aktywny członek Obozu Wielkiej Polski i Stronnictwa Narodowego, kierownik referatu pomocy dla bezrobotnych członków Stronnictwa.

W 1929 wstąpił jako ochotnik do Wołyńskiej Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii, którą ukończył w 1930 jako plutonowy podchorąży. 1 stycznia 1933 został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy artylerii. Zmobilizowany 1 września 1939, dowodził baterią marszową 9 dywizjonu artylerii konnej jako dowódca plutonu, później 1. oficer. Brał udział w bitwach pod Kobryniem, pod Jabłoniem i pod Kockiem w składzie Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie” generała Franciszka Klebeerga. 6 października 1939 wraz z całą SGO „Polesie” dostał się do niewoli niemieckiej pod Krzywdą. Przebywał w oflagach w Arnswalde (6 listopada 1939–15 maja 1942) i Gross-Born (16 maja 1942–6 lutego 1945), gdzie uczestniczył w ruchu oporu i redagował prasę obozowąDziałalność dziennikarską w obozach rozpoczął już w 1939, wchodził w skład komitetu redakcyjnego, który 24 grudnia 1939 opublikował w oflagu Arnswalde „Gazetkę Obozową”, pierwsze legalne pismo polskich jeńców wojennych przebywających w niewoli niemieckiej. Jej wydawania zaprzestano po kilku numerach wskutek interwencji cenzury. Zob. . 6 lutego 1945 zbiegł w rejonie Stargardu w czasie ewakuacji obozu Gross-Born i ukrywał się w Gdyni do chwili wyzwolenia miasta 1 kwietnia 1945.

Po wojnie pracował jako dziennikarz, początkowo zastępca kierownika Redakcji Polityczno-Informacyjnej Polskiego Radia (1945–1948) „Więź” (funkcje), 1989, nr 5, s. 163. . [dostęp 2025-04-10]., następnie w latach 1948–1975 jako kierownik Działu Zagranicznego „Expressu Wieczornego”. W 1955 współpracował z „Echem Krakowskim” jako specjalny wysłannik do Berlina ZachodniegoJuliusz Pollack: Śladem zeznań szpiega Dubielaka. W restauracji »Zur Reichspost« nie lubią nieznajomych gości, a biuro podróży »Globus« jest przedsiębiorstwem unikającym reklamy. „Echo Krakowskie”, nr 145, 19–20 czerwca 1955, s. 3. [dostęp 2025-04-12].. W latach 1950–1955 i 1964–1981 rozpracowywany przez Służbę Bezpieczeństwa PRL. W 1974 otrzymał nagrodę indywidualną RSW „Prasa-Książka-Ruch”Doroczne nagrody RSW „Prasa-Książka-Ruch”. „Trybuna Ludu”, nr 150, 30 maja 1974, s. 6.. Od 1 lutego 1977 na emeryturze. W 1987 konsultant filmu wojennego Wielki Wóz w reżyserii Marka Wortmana.. Był członkiem Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, a także Koła Starszych Dziennikarzy przy Związku Emerytów i Rencistów (jeden z jego założycieli z ramienia SDP). Znał języki francuski, angielski i niemiecki.

Był żonaty. Został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 302, rząd 2, miejsce 20).

Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (1946)Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 31 lipca 1946 r. o odznaczeniach za wybitne zasługi w realizacji Premiowej Pożyczki Odbudowy Kraju 1946 r. (). Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)Lista osób odznaczonych Medalem 10-lecia Polski Ludowej (). Złoty Krzyż Zasługi (1956)Uchwała Rady Państwa z dnia 19 maja 1956 r. o nadaniu odznaczeń państwowych ().

Publikacje książkowe Jeńcy polscy w hitlerowskiej niewoli, Warszawa 1982, (wyd. 2 poprawione i uzupełnione Warszawa 1986, )W recenzji Jerzego Jarowieckiego opublikowanej w „Kwartalniku Historii Prasy Polskiej” (1982) za najistotniejszą część książki Jeńcy polscy w hitlerowskiej niewoli uznano rozdziały przedstawiające ruch oporu i działalność kulturalną w obozach, w tym prasę wydawaną przez jeńców. Zob. Recenzje książki Juliusza Pollacka ukazały się również w „Dziejach Najnowszych” (1984) i „Acta Poloniae Historica” (1988). Zob. Krzysztof Dunin-Wąsowicz: „Jeńcy polscy w hitlerowskiej niewoli”, Juliusz Pollack, Warszawa 1982 (recenzja). „Dzieje Najnowsze”. 1984, tom 16, numer 1, s. 237–239. oraz „Jeńcy polscy w hitlerowskiej niewoli”, Juliusz Pollack, Warszawa 1986 (recenzja). „Acta Poloniae Historica”. 1988, tom 57, s. 347. . Historia kamieniczek na Rynku Starego Miasta w Warszawie, Warszawa 1988 (wraz z Julianem Żebrowskim), Wywiad, sabotaż, dywersja: polski ruch oporu w Berlinie 1939–1945, Warszawa 1991,

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci i uczniowie szkoły imienia Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Absolwenci uczelni w Warszawie Kategoria:Członkowie Obozu Wielkiej Polski Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich Kategoria:Dziennikarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Jeńcy Oflagu II B Arnswalde Kategoria:Jeńcy Oflagu II D Gross-Born Kategoria:Ludzie Polskiego Radia Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Podporucznicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Politycy Stronnictwa Narodowego Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy prozaicy XX wieku Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kockiem (1939) Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1989