Wojciech Stawowski herbu Jelita (ur. w 1625, zm. 20 czerwca 1693 w Gnieźnie) – polski duchowny rzymskokatolicki, sufragan i oficjał gnieźnieński, kanclerz, a następnie archidiakon kujawski.

Życiorys Jego rodzicami byli Wawrzyniec z Kempadłów Stawowski herbu Jelita z powiatu orłowskiego w województwie łęczyckim oraz Zofia z Krąkowa Krąkowska herbu Trąby. Po ukończeniu Akademii Krakowskiej, studiował za granicą. Został wyświęcony na kapłana. Był kolejno kanonikiem łowickim, następnie kujawskim, a 22 czerwca 1664 r. został wybrany kanonikiem gnieźnieńskim. W 1668 r. otrzymał w 21-letnią emfiteuzę wieś prestymonialną Polanowo, zniszczoną zupełnie w czasie potopu szwedzkiego z obowiązkiem jej odbudowania, osadzenia na niej trzech kmieci i płacenia kapitule 6 złotych rocznie.

Został przedstawiony arcybiskupowi Olszowskiemu przez kapitułę jako jeden z trzech kandydatów na stanowisko gnieźnieńskiego biskupa pomocniczego po śmierci J. Ch. Bużeńskiego (1674). Metropolita polecił Stawowskiego Stolicy Apostolskiej, a papież prekonizował kandydata i sufraganem gnieźnieńskim 23 marca 1676 r. Po czym Stawowski został konsekrowany przez arcybiskupa. Instalacja nowego biskupa odbyła się 14 kwietnia 1678 r..

W 1684 r. był prezydentem Trybunału Koronnego. Po śmierci abpa Jana Stefana Wydżgi został wybrany wikariuszem generalnym i oficjałem administratora archidiecezji sede vacante.

Zmarł 20 czerwca 1693 r. w niejasnych okolicznościach. Po powrocie z Włocławka z uroczystości objęcia godności archidiakona kujawskiego zmarł nagle w swoim łożu w Gnieźnie mimo braku oznak pogorszenia zdrowia. Na ciele zmarłego nie znaleziono żadnych ran, mimo to osiem lat później uznano biskupa za ofiarę morderstwa popełnionego z pobudek materialnych.

Znany był z hojności, jeszcze jako kanonik ofiarował 3 tys. złotych na odnowienie grobowca św. Wojciecha, jako biskup fundował dzwon Wojciech, składał ofiary na kaplice i kościoły (m.in. w Kretkowie, Lądku, Łopiennie, Juncewie). Ponadto uważano go za dobroczyńcę ubogich oraz zasłużónego proboszcza w Uniejowie, Żninie i Bolemowie.

Został pochowany w kaplicy Ciała Bożego w katedrze gnieźnieńskiej. Swoje kazanie poświęcił mu ks. Piotr Stanisław Dunin SJ.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Kanonicy łowickiej kapituły kolegiackiej Kategoria:Kanonicy gnieźnieńskiej kapituły katedralnej Kategoria:Biskupi gnieźnieńscy Kategoria:Biskupi koadiutorzy i pomocniczy I Rzeczypospolitej Kategoria:Archidiakoni włocławskiej kapituły katedralnej Kategoria:Ludzie związani z Uniejowem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani ze Żninem Kategoria:Ludzie związani z Bolimowem Kategoria:Pochowani w bazylice archikatedralnej Wniebowzięcia NMP i św. Wojciecha w Gnieźnie Kategoria:Prezydenci Trybunału Głównego Koronnego Kategoria:Urodzeni w 1625 Kategoria:Zmarli w 1693