Chironius grandisquamis – gatunek węża z rodziny połozowatych (Colubridae). Występuje w Ameryce Centralnej i północno-zachodniej części Ameryki Południowej, prowadzi dzienny, częściowo nadrzewny tryb życia.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał niemiecki przyrodnik Wilhelm Peters w 1869 roku na łamach „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”, nadając mu nazwę Spilotes grandisquamis. Holotyp (ZMB 3940) – samiec o długości 2207 mm – pochodził z Kostaryki.
Etymologia Chironius: w mitologii greckiej Chiron ( Cheírōn, ), był najmądrzejszym i najbardziej cywilizowanym z centaurów. grandisquamis: – „duży, wielki”, – „łuska” odnosi się do niezwykle dużych rozmiarów łusek tułowiowych.
Morfologia Jest to średniej wielkości wąż o małej głowie, której szerokość jest podobna do szerokości szyi, dużych oczach o czarniawych tęczówkach i dość jednolitym ubarwieniu. Dorosłe osobniki mają barwę od ciemnobrązowej do kruczoczarnej. Dolna część głowy, podbródek, gardło i przednia część brzucha białe. Reszta brzucha i ogon czarny. Część osobników jest jednolicie czarna. Młode osobniki są brązowe na grzbiecie, na tułowiu od 14 do 50, a na ogonie od 4 do 36 wąskich poprzecznych jaśniejszych pasków. W miarę dorastania ubarwienie staje się jednolite. Spodnie części ciała, które początkowo są białe lub żółtawe, z dorastaniem stają się ciemnobrązowe. Węże tego gatunku mogą być mylone z gatunkami Spilotes megalolepis lub Clelia clelia.
Wymiary: +SamiecSamicaDługość całkowita (mm)27182510Długość SVL (mm)18131564Łuski grzbietowe (rzędy) 10 10
Występowanie Występuje w Kostaryce, wschodniej Nikaragui, północnym Hondurasie, Panamie, Kolumbii i Ekwadorze. W Ekwadorze zaobserwowano ten gatunek w prowincjach Cotopaxi, El Oro, Esmeraldas, Imbabura, Santo Domingo de los Tsáchilas, Pichincha, Azuay i Manabí. Jest spotykany w przedziale wysokości 0–2370 m n.p.m.
Ekologia i zachowanie Gatunek ten zamieszkuje tropikalne wilgotne lasy nizinne i tropikalne wilgotne lasy górskie w strefie międzyzwrotnikowej. Prowadzi dzienny, mieszany tryb życia naziemny i nadrzewny. W nocy śpi zwinięty na krzakach lub gałęziach drzew do wysokości 5 m nad poziomem ziemi. Jego dieta składa się głównie z płazów bezogonowych (z rodzajów Bolitoglossa, Leptodactylus, Pristimantis i Strabomantis). Obejmuje także ptaki, jaszczurki i małe ssaki.
Status W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN Chironius grandisquamis jest uznawany za gatunek najmniejszej troski (LC, ). Wielkość populacji nie jest oszacowana, a gatunek jest opisywany jako niepospolity. Trend liczebności populacji jako opisywany jako spadkowy z powodu zmniejszania się populacji gatunków stanowiących jego pożywienie.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Połozowate Kategoria:Gady Ameryki Południowej Kategoria:Gady Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1869 roku Kategoria:Fauna Ekwadoru Kategoria:Fauna Kolumbii Kategoria:Fauna Panamy Kategoria:Fauna Hondurasu Kategoria:Fauna Nikaragui Kategoria:Taksony opisane przez Wilhelma Petersa