Chironius grandisquamis – gatunek węża z rodziny połozowatych (Colubridae). Występuje w Ameryce Centralnej i północno-zachodniej części Ameryki Południowej, prowadzi dzienny, częściowo nadrzewny tryb życia.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał niemiecki przyrodnik Wilhelm Peters w 1869 roku na łamach „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”, nadając mu nazwę Spilotes grandisquamis. Holotyp (ZMB 3940) – samiec o długości 2207 mm – pochodził z Kostaryki.
Etymologia Chironius: w mitologii greckiej Chiron ( Cheírōn, ), był najmądrzejszym i najbardziej cywilizowanym z centaurów. grandisquamis: – „duży, wielki”, – „łuska” odnosi się do niezwykle dużych rozmiarów łusek tułowiowych.
Morfologia Jest to średniej wielkości wąż o małej głowie, której szerokość jest podobna do szerokości szyi, dużych oczach o czarniawych tęczówkach i dość jednolitym ubarwieniu. Dorosłe osobniki mają barwę od ciemnobrązowej do kruczoczarnej. Dolna część głowy, podbródek, gardło i przednia część brzucha białe. Reszta brzucha i ogon czarny. Część osobników jest jednolicie czarna. Młode osobniki są brązowe na grzbiecie, na tułowiu od 14 do 50, a na ogonie od 4 do 36 wąskich poprzecznych jaśniejszych pasków.