Pink Martini – amerykański zespół założony w 1994 przez pianistę Thomasa Lauderdale’a w Portland w stanie Oregon w USA. Skład grupy i różnorodność stylistyczna wykonywanych utworów powodują, iż wobec zespołu stosuje się niekiedy określenie mała orkiestra. Zespół czerpie inspiracje z muzyki całego świata, wykonuje utwory w 25 językach, łącząc gatunki muzyki klasycznej, popu, muzyki latynoamerykańskiej, jazzu, rocka i innych. Wokalistkami Pink Martini są China Forbes i Storm Large.
Historia W 1994 Thomas Lauderdale założył zespół Pink Martini, którego twórczość łączy różnorodne gatunki, dla różnorodnych odbiorców, aby przemówić do szerokiej publiczności. W rok po założeniu zespołu Lauderdale zadzwonił do China Forbes, jednej ze swoich koleżanek z Uniwersytetu Harvarda, i zaprosił ją do zespołu. Ich pierwszy singiel, Sympathique (je ne veux pas travailler), został wydany w 1997 i doczekał się wielu nagród. Zespół wykonuje utwory własne lub zaaranżowane, w składzie 10–12 muzyków.
China Forbes opisuje muzykę Pink Martini jako:
Koncerty W Europie Pink Martini zadebiutował na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1997, a debiut orkiestrowy z miał miejsce w 1998. Od tego czasu zespół grał z ponad 70 orkiestrami, w tym z w Hollywood Bowl, , w , , Cleveland Orchestra, w Sydney Opera House i w Royal Albert Hall w Londynie.
Repertuar zespołu jest bardzo szeroki, obejmując całą gamę, od mało znanych piosenek pop i tematów filmowych – zawsze śpiewanych w ich oryginalnym języku – po standardy kabaretowe, oraz utwory klasyczne, takie jak Bolero Ravela.
Inne ważne występy obejmują uroczyste otwarcie zaprojektowanej przez Franka Gehry’ego Walt Disney Concert Hall w Los Angeles, z wyprzedanymi występami w Sylwestra 2003, 2004, 2008, 2011, 2014, 2016 i 2018; wyprzedane koncerty w Carnegie Hall; przyjęcie z okazji otwarcia przebudowanego Museum of Modern Art w Nowym Jorku; przyjęcie z okazji 100. rocznicy Los Angeles Philharmonic w 2018; Bal Gubernatora podczas 80. dorocznej gali rozdania OscarówBal Gubernatora po wręczeniu Oscarów to oficjalna uroczystość i jedno z gorących wydarzeń w mieście w oscarową noc. Gośćmi Balu Gubernatora (Governor’s Ball) są laureaci i nominowani do Oscara, prezenterzy i inni uczestnicy transmisji telewizyjnej. w 2008; trzy wyprzedane koncerty z Sydney Symphony w słynnej Sydney Opera House; wyprzedane koncerty w Royal Albert Hall w Londynie w 2011, 2013 i 2016, otwarcie festiwalu na Montreal Jazz Festival, dwa wyprzedane koncerty w legendarnym paryskim teatrze L’Olympia w 2011 i 2016; oraz 10-lecie paryskiego domu mody dla projektanta Albera Elbaza w 2012. W 2014 Pink Martini został wprowadzony do Hollywood Bowl Hall of Fame i Oregon Music Hall of Fame. Występy telewizyjne obejmują The Late Show z Davidem Lettermanem, Late Night z Conanem O’Brienem, The Tonight Show z Jayem Leno, koncert z Joolsem Hollandem i reportaż w .
Thomas Lauderdale o koncercie Pink Martini:
W 2014 Pink Martini współpracował z Sofią, Melanie, Amandą i Augustem von Trapp, prawnukami rodziny , których ucieczka przed nazistami była inspiracja do powstania musicalu Dźwięki muzyki. Owocem współpracy był album . Występują również wspólnie na koncertach.
W sierpniu 2014 perkusista zespołu Derek Rieth został znaleziony martwy z powodu samookaleczenia raną postrzałową głowy, co zostało uznane za samobójstwo. Na jego cześć zespół założył Fundację Dereka Rietha, której celem jest „wzmacnianie młodzieży poprzez muzykę i taniec”.
W 2018 zespół wydał 20th Anniversary Edition swojego przełomowego debiutanckiego albumu Sympathique. Ta wersja albumu zawiera popularną aranżację Bolero Ravela, która musiała zostać usunięta z oryginalnego albumu i została przywrócona na 20th Anniversary Edition po wejściu do domeny publicznej. Również w 2018 roku zespół zebrał piosenki w języku francuskim z całego swojego katalogu i wydał je na kompilacji zatytułowanej Non Ouais! – The French Songs of Pink Martini.
W 30. rocznicę powstania Pink Martini, zespół zaplanował na przełomie 2024/2025, serię koncertów (30th Anniversary Tour), w 2025 w Europie, w tym dwa koncerty w Polsce, po wieloletniej przerwie od ich ostatnich koncertów w Polsce.
Wydawnictwa płytowe Debiutancki album Pink Martini Sympathique został wydany w 1997 przez własną wytwórnię zespołu, Heinz Records, i przyniósł grupie nominacje do „Piosenki Roku” i „Najlepszego Nowego Artysty” we francuskim w 2000.
Heinz Records to niezależna wytwórnia płytowa, która wydaje albumy zespołu. Nazwana na cześć psa Lauderdale’a. Heinz Records jest również wytwórnią dla China Forbes i Storm Large.
Dyskografia Wytwórnia Heinz Records wydała siedem albumów studyjnych Pink Martini (Sympathique dwie edycje). W 2011 zespół wydał album A Retrospective, zbiór najbardziej lubianych piosenek zespołu z ich 17-letniej kariery, który zawierał osiem utworów wcześniej niepublikowanych. (1997) (2004) (2007) (2009) (2010) A Retrospective (2011) (2013) (2016) Sympathique – 20th Anniversary Edition (2018) Nagrania wydane we współpracy wytwórni Heinz Records i Naïve Records. The Road – China Forbes (2024) Albumy Pink Martini nagrane we współpracy z innymi muzykami, wydane przez Heinz Records: (2011), z ; (2014), z ; Non Ouais! – The French Songs of Pink Martini (2018); (Meow Meow & Thomas Lauderdale) (2018); Besame Mucho (Edna Vazquez & Pink Martini) (2019); Tomorrow (Jimmie Herrod & Pink Martini) (2019).
Wytwórnia Heinz Records wydała jedno koncertowe nagranie DVD Pink Martini: Discover The World: Live Concert DVD (2009) Heinz Records.
Pink Martini współpracowało, w zakresie nagrań oraz dystrybucji z wytwórniami na całym świecie: Naïve Records we Francji Wrasse Records w Wielkiej Brytanii i Ameryce Południowej; Audiogram w Kanadzie Vinyl Me, Please (VMP); Inertia Recordings w Australii i Nowej Zelandii; Ales Music w Korei.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Oregon Symphony/ Pink Martini
Fun Club Pink Martini w Europie
Kategoria:Amerykańscy muzycy