NSWDG (Naval Special Warfare Development Group) inaczej DEVGRU („Development Group”)W październiku 2010 roku dziennik The Atlantic poinformował, że oznaczenie „DEVGRU” mogło zostać zmienione na inne, a kolejne oznaczenia mogły zostać utajnione. nieoficjalnie znana jako SEAL Team Six – amerykańska jednostka specjalna sformowana w 1980 jako komponent USN (United States Navy) wchodzący w skład JSOC (Joint Special Operations Command). Przez JSOC, DEVGRU często określana jest jako Task Force Blue. Jednostka ta operacyjnie zarządzana jest przez JSOC a administracyjnie przez NAVSPECWARCOM (United States Naval Special Warfare Command). Większość informacji o DEVGRU jest zatajana i nie jest komentowana przez USDOD (United States Department of Defense) i Biały Dom.

DEVGRU posiada odpowiedniki w United States Army (USA) oraz w United States Air Force (USAF); Intelligence Support Activity (ISA), 1st Special Forces Operational Detachment–Delta (1st SFOD-D), 75th Ranger Regiment Regimental Reconnaissance Company (RRD) oraz 24th Special Tactics Squadron są głównymi jednostkami SMUSMU, czyli . w armiach USA, których zadaniem jest prowadzenie tajnych i niebezpiecznych operacji wojskowych, do 2002 misje te były kierowane przez NCA, a później przez prezydenta lub sekretarza obrony. DEVGRU ma za zadanie prowadzenie misji antyterrorystycznych, odbijania zakładników, rekonesansu SR, akcji bezpośrednich (DA) oraz HVT.

Historia Historia DEVGRU rozpoczyna się już podczas operacji Orli Szpon, w której następstwie powstała jednostka SEAL Team Six. Podczas kryzysu zakładników w Iranie R. Marcinko był jednym z dwóch przedstawicieli USN dla JCS, grupy zadaniowej zwanej TAT (Terrorist Action Team). Celem TAT było opracowanie planu uwolnienia amerykańskich zakładników przetrzymywanych w Iranie. Po katastrofie w bazie Desert One w Iranie Marynarka Wojenna USA zleciła R. Marcinko utworzenie jednostki antyterrorystycznej.

R. Marcinko został pierwszym dowódcą tej jednostki. W tym samym czasie istniały dwie jednostki SEAL, SEAL Team One oraz SEAL Team Two. R. Marcinko nadając nazwę SEAL Team Six chciał zmylić KGB ZSRR co do faktycznej ilości istniejących oddziałów SEAL. W listopadzie 1980 roku SEAL Team Six został przyjęty do służby, a działalność mógł rozpocząć już 6 miesięcy później. SEAL Team Six stał się jedną z głównych jednostek United States Navy, zajmując się zwalczaniem terroryzmu i odbijaniem zakładników. R. Marcinko sprawował władzę nad SEAL Team Six przez 3 lata, od 1980 do 1983. W 1984, R. Marcinko, i kilku członków SEAL Team Six utworzyło „Red Cell (NSCT)”, które zajmowało się sprawdzaniem bezpieczeństwa amerykańskich obiektów wojskowych.

W 1987 SEAL Team Six zostało rozwiązane. Utworzono wtedy nową jednostkę o nazwie „Naval Special Warfare Development Group”. NSWDG jest kontynuacją SEAL Team Six. Powody rozwiązania SEAL Team Six są różne, ale często nazwę SEAL Team Six używa się w odniesieniu do DEVGRU.

Kontrowersje W 2010 roku, podczas próby ewakuacji brytyjskiej pracowniczki charytatywnej Lindy Norgrove z rąk Talibów porwanej w Afganistanie, zginęła przez granat żołnierza DEVGRU. W 2017, żołnierz US Army SF w stopniu sierżanta sztabowego, Logan Melgar zginął w wyniku urazu odniesionego podczas incydentu w bazie wojskowej w Mali, postawiono wtedy zarzuty 2 operatorom DEVGRU oraz 2 operatorom MRR.

W 2017, po dwuletnim śledztwie prowadzonym przez The Intercept oskarżającym DEVGRU i jego dowództwo o nadużycia, przestępstwa i tuszowanie. Dochodzenie obejmowało wywiady z wieloma członkami i oficerami jednostki, którzy opowiedzieli o udziale grupy w nadużyciach oraz o tym, co niektórzy członkowie opisali jako zbrodnie wojenne. Byli członkowie jednostki i oficerowie stwierdzili, że dowódcy tolerowali i tuszowali nadużycia.

Struktura DEVGRU jest podzielony na 7 eskadr:

Red Squadron (Eskadra szturmowa) Blue Squadron (Eskadra szturmowa) Gold Squadron (Eskadra szturmowa) Silver Squadron (Eskadra szturmowa) Black Squadron (Wywiad, rozpoznanie, obserwacja) Gray Squadron (QRF, transport, zespół mobilny) Green Team (Selekcja, trening)

Uzbrojenie Poniżej znajduje się lista broni o których wiadomo że są używane przez DEVGRU:

Karabiny Noveske 10.5" NSR – 5.56×45mm Heckler & Koch HK416 – 5.56×45mm Colt Mk 18 CQBR – 5.56×45mm M4A1 – 5.56×45mm

Karabiny snajperskie oraz wielkokalibrowe karabiny wyborowe Colt Mk 12 SPR – 5.56×45mm SR-25 – 7.62×51mm Remington Model 700 „Mk 13 Mod. 5" – .300 Winchester Magnum McMillan Firearms TAC-338 – .338 Lapua McMillan TAC-50 „Mk 15 Mod. 0" – .50 BMG Barrett M107A1 – .50 BMG mały|Odznaczenie Navy Unit Commendation przyznane SEAL Team Six za wyjątkową służbę od 1980 do 1982 roku.

Pistolety

Heckler & Koch MP7 – 4.6×30mm

Heckler & Koch HK45 „Mk 24 Mod. 0" – .45 ACP

SIG Sauer P226 „P226R Mk 25" – 9×19mm Glock 19 – 9×19mm SIG Sauer P320 – 9×19mm

Dowódcy + Dowódcy SEAL Team Six i DEVGRUDowódcaKlasaLataPrzypisyRichard „Dick” MarcinkoUDT/RSkrótowiec UDT oznacza . klasa 26Od 1980 do 1983Robert A. GormlyUDT/R klasa 31Od 1983 do 1986Thomas E. MurphyUDT/R klasa 35Od 1986 do 1987Richard WoolardUDT/R klasa 38Od 1987 do 1990Ronald E. YeawUDT/R klasa 37Od 1990 do 1992Thomas G. MoserBUD/SSkrótowiec BUD oznacza Basic Underwater Demolition. klasa 55Od 1992 do 1994Eric T. OlsonBUD/S klasa 76Od 1994 do 1997Albert M. Calland IIIBUD/S klasa 82Od 1997 do 1999Joseph D. KernanBUD/S klasa 117Od 1999 do 2003Edward G. Winters, IIIBUD/S klasa 112Od 2003 do 2005Brian L. LoseyBUD/S klasa 126Od 2005 do 2007Scott P. MooreBUD/S klasa 126Od 2007 do 2009FOIA request Scott P Moore, USN (ret) Navy military record Bureau of Naval Personnel (PDF), 8 listopada 2018.Perry F. Van HooserBUD/S klasa 137Od 2009 do 2011Hugh W. Howard IIIBUD/S klasa 172Od 2011 do 2013Frank M. BradleyBUD/S klasa 179Od 2013 do 2015Jeromy B. WilliamsBUD/S klasa 191Od 2015 do 2017Matthew J. BurnsBUD/S klasa 158Od 2018 do 2020 mały|Rekrutacja personelu NSWDG, 2007 rok.

Przypisy

__INDEKSUJ__

Kategoria:Marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych Kategoria:Amerykańskie siły specjalne Kategoria:Antyterroryzm