Bronisław Horowicz (ur. 28 lipca 1910 w Łodzi, zm. 12 lipca 2005 w Paryżu) – polski reżyser operowy, fotografik, aktor i kompozytor.
Życiorys Uczył się gry na skrzypcach w Konserwatorium Muzycznym Heleny Kijeńskiej w Łodzi, gry aktorskiej zaś u Konstantego Tatarkiewicza w Łodzi. W 1935 ukończył reżyserię pod kierunkiem Leona Schillera w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie. Od 1927 był aktorem teatrów warszawskich i prowincjonalnych. Od 1935 grał w Teatrze Polskim w Warszawie. Kompozycją piosenek zajmował się od 1932. Jako kompozytor, autor tekstów i wykonawca współpracował z teatrami rewiowymi: Cyganeria, Stara Banda, Cyrulik Warszawski i Małe Qui Pro Quo. Najbardziej znaną jego piosenką jest „Kiedy będziesz zakochany”.
W 1938 zamieszkał we Francji, gdzie od 1944 współpracował jako reżyser z radiem francuskim. Pracował jako pedagog w Paryżu. W latach 1956–1973 był reżyserem opery w Strasburgu. Wyreżyserował ponad 100 spektakli operowych, m.in. w teatrach: Sarah-Bernhardt w Paryżu, Teatro Massimo w Palermo, La Scali w Mediolanie, San Carlo w Neapolu, la Fenice w Wenecji, Eliseo w Rzymie, w Brukseli, , Teatro Lirico Giuseppe Verdi w Trieście, Teatrze Wielkim w Warszawie, Opéra national du Rhin w Strasburgu. Był dyrektorem artystycznym Opery w Rio de Janeiro (1952). autorem publikacji o teatrze, muzyce i tańcu. Wystawiał swoje prace fotograficzne m.in. w: Théâtre des Champs Élysées (1967), w Maison de l’ORTF (1969).
Należał do , Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique (Sacem), Towarzystwa Literatów Francuskich, oraz Towarzystwa Historii Teatru (fr. de la Société d’histoire du théâtre).
Życie prywatne Był synem przedsiębiorcy, Maksymiliana Horowicza i Marii z domu Srebrnagóra oraz mężem Suzanne Lempérière.
Publikacje le Théâtre d’opéra, 1946, reedycja 1976, Teatr operowy, Warszawa: PIW, 1963, Nim przeminie z wiatrem: wspomnienia, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1974, Musiques et paroles: souvenirs, Éditions France-Empire, 1979, Przystanki sentymentalne-Paryż, album fotograficzny, 1974, photographies du livre Se perdre dans Venise, 1986.
Wyróżnienia 1966: Prix Italia, Nagroda Radiotelevisione Italiana w kategorii „Literacki lub dramatyczny program z lub bez muzyki”, za Widok Delft (fr. La Vue de Delft) – realizacja, 1968: Prix Italia w kategorii „Kompozycja muzyczna ze słowami” za La chronique vraie de la Cantoria de Luca della Robbia – reżyseria Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 2005 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Absolwenci Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej w Warszawie Kategoria:Aktorzy i aktorki Teatru Polskiego im. Arnolda Szyfmana w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Paryżem Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Polscy fotografowie Kategoria:Polscy kompozytorzy Kategoria:Ludzie związani ze Strasburgiem