Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa (niem. Herz-Jesu-Kirche) – neoromańsko-neogotycka świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w niemieckim mieście Fryburg Bryzgowijski.
Historia W XIX wieku wierni z dzielnicy uczęszczali do , który z powodu znacznego rozwoju miasta był przepełniony. Stowarzyszenie budowy nowego kościoła założono 18 września 1884, jego członkami byli m.in. biskup pomocniczy i archidiecezjalny inspektor budowlany , a budowę wspomogli finansowo z własnych środków m.in. abp , ks. Ludwig Wanner i Amalia Gramm. Po śmierci Baera zdecydowano się powierzyć projekt świątyni Maxowi Meckelowi. 10 czerwca 1892 rozpoczęto prace budowlane, a 2 października tego roku abp wmurował kamień węgielny. 7 lipca 1896 dachy wież zwieńczono krzyżami. Wspólnotę Najświętszego Serca Pana Jezusa erygowano w 1897 roku jako Pfarrkuratie, która do rangi parafii (niem. Pfarrei) została podniesiona w 1908 roku.
Świątynia nie została trafiona podczas bombardowania z 27 listopada 1944, lecz uderzenia w pobliskie budynki i przykościelny plac spowodowały zerwanie dachu, uszkodzenie sklepienia i wybicie szyb w oknach. Kościół został ponownie zniszczony podczas kolejnego bombardowania z 17 grudnia 1944, dwie bomby zniszczyły północne ramię transeptu i zakrystię.
Odbudowę rozpoczęto w 1945 roku, w następnym roku dach był już pokryty gontem, a sklepienia były podtrzymywane za pomocą rusztowań, które chroniły kościół przed katastrofą budowlaną. 9 stycznia 1947 jedno z żeber sklepień zawaliło się, zabijając jednego z robotników. W 1947 tymczasowym dachem przykryto nawę boczną, co umożliwiło odprawianie tu nabożeństw. Prace rekonstrukcyjne trwały do 1952 roku, 27 kwietnia 1952 abp konsekrował kościół i ołtarz główny. W 1969 rozpoczęto przebudowę prezbiterium zgodnie z wymogami soboru watykańskiego II, a 11 czerwca 1972 abp poświęcił nowy ołtarz celebracyjny. W 1995 roku elewacje świątyni i wieże poddano renowacji.
Architektura i wyposażenie Świątynia łączy cechy neoromańskie i neogotyckie, jego architektura wzorowana była na katedrze w Limburgu. Jest trójnawowa, ma układ bazylikowy. Ma transept, nad skrzyżowaniem naw wznosi się sygnaturka. Wieże mają wysokość niecałych 65 metrów. Organy wykonano w 1956 roku w miejscowym warsztacie , składają się z 3 manuałów i pedału. Na wieżach świątyni zawieszono łącznie sześć brązowych dzwonów, odlanych w ludwisarni w Heidelbergu. Pięć mniejszych wisi w wieży południowej, a największy – w północnej. Cztery mniejsze dzwony poświęcono 21 grudnia 1952, a dwa największe – 7 czerwca 1959, w Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. Dane dzwonów: +ImięWagaŚrednicaTonRok odlaniaKlaraglocke391 kg83,5 cmh'1952Josefsglocke561 kg94,5 cma'Lambertusglocke995 kg114 cmfis'Marienglocke1430 kg129 cme'Herz-Jesu-Glocke2260 kg148 cmd'1959Dreifaltigkeitsglocke4875 kg190,5 cma°
Galeria
Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa Kategoria:Kościoły w archidiecezji Fryburga Bryzgowijskiego Kategoria:Kościoły w Badenii-Wirtembergii Kategoria:Zabytkowe kościoły w Niemczech Kategoria:Architektura neoromańska w Niemczech Kategoria:Architektura neogotycka w Niemczech Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa