Kościół został ponownie zniszczony podczas kolejnego bombardowania z 17 grudnia 1944, dwie bomby zniszczyły północne ramię transeptu i zakrystię.
Odbudowę rozpoczęto w 1945 roku, w następnym roku dach był już pokryty gontem, a sklepienia były podtrzymywane za pomocą rusztowań, które chroniły kościół przed katastrofą budowlaną. 9 stycznia 1947 jedno z żeber sklepień zawaliło się, zabijając jednego z robotników. W 1947 tymczasowym dachem przykryto nawę boczną, co umożliwiło odprawianie tu nabożeństw. Prace rekonstrukcyjne trwały do 1952 roku, 27 kwietnia 1952 abp konsekrował kościół i ołtarz główny. W 1969 rozpoczęto przebudowę prezbiterium zgodnie z wymogami soboru watykańskiego II, a 11 czerwca 1972 abp poświęcił nowy ołtarz celebracyjny. W 1995 roku elewacje świątyni i wieże poddano renowacji.