Cyclocrinales – wymarły rząd zielenic, znany od środkowego kambru do wczesnego dewonu.
Opis Plechy Cyclocrinales składają się z centralnych osi, na których osadzone są okółki cienkich odgałęzień bocznych, bocznych główek o kształcie w przybliżeniu sześciokątnym oraz warstwy zewnętrznej, tworzącej fasetowaną strukturę o kształcie sferycznym do maczugowatego.
Cyclocrinales należą do nieformalnej grupy glonów wapiennych, to znaczy ich plechy zawierają dużą ilość węglanu wapnia, dzięki czemu dobrze się zachowują w stanie kopalnym.
Pokrewieństwa Cyclocrinales Przedstawiciele Cyclocrinales czasami zaliczani są do rzędu , lecz częściej grupa ta uznawana jest za odrębny rząd, choć mogący stanowić grupę siostrzaną dasykladowców. Często podkreśla się ich podobieństwa morfologiczne do receptakulitów, lecz o ile Cyclocrinales są na pewno roślinami, to receptakulity są problematykami – dotychczas nie wiadomo nawet, czy były to rośliny czy zwierzęta. Podobieństwa morfologiczne tych dwóch grup nie znalazły dotąd powszechnie przyjętego wyjaśnienia.
Historia badań i występowanie Pierwszym paleontologiem, który opisał przedstawicieli rzędu Cyclocrinales, był Karl Eichwald, który w roku 1840 wprowadził nazwę rodzajową Cyclocrinites na podstawie materiału kopalnego z ordowiku Estonii. Cyclocrinales znane są także z ordowiku i syluru Ameryki Północnej. W północnej części Europy Środkowej znajduje się je czasami w materiale przyniesionym przez lodowce czwartorzędowe.
Przypisy
Kategoria:Zielenice Kategoria:Paleobotanika