Bitwa o Chojnice – starcie zbrojne mające miejsce 13-14 lutego 1945 między oddziałami Armii Czerwonej a wojskami niemieckimi, skutkujące zdobyciem Chojnic i zakończeniem władzy reżimu III Rzeszy na terenie miasta.
Przebieg działań bojowych Do Chojnic wojska 70 Armii 2 Frontu Białoruskiego Armii Czerwonej dotarły 13 lutego 1945. Miało to miejsce w czasie prowadzonej operacji pomorskiej. Oprócz wspomnianej 70 Armii w walkach o zdobycie Chojnic uczestniczył 8 Korpus Zmechanizowany i 3 Gwardyjski Korpus Kawalerii. Miasto było ważnym wezłem komunikacyjnym i było bronione przez oddziały z niemieckiej Grupy Armii Wisła. Obrona była na tyle silna, że na radzieckie ataki odpowiadała kontratakami. Atakujący osiągnęli jednak przedpola Chojnic i rankiem 14 lutego 1945 rozpoczęli główny atak na miasto. Po zaciętych walkach ulicznych niemiecki garnizon został rozbity w godzinach popołudniowych. Do zakończenia okupacji niemieckiej Chojnic przyczyniła się również 4 Armia Lotnicza dowodzona przez gen. Konstantego Wierszynina.
W czasie walk w mieście i okolicy poległo 842 żołnierzy radzieckich. Pochowano ich na cmentarzu żołnierzy Armii Radzieckiej w Chojnicach.
Upamiętnienie W okresie Polski Ludowej dla upamiętnienia żołnierzy radzieckich poległych w walkach w rejonie Chojnic oraz wspólnych walk żołnierzy polskich i radzieckich wzniesiono Pomnik Braterstwa Broni przy ul. Sukienników. Uczestnikowi walk o Chojnice ppłk Wasylowi Morozowowi władze miasta nadały godność honorowego obywatela Chojnic.
Zobacz też bitwa pod Chojnicami 1454 bitwa pod Chojnicami 1657 Obrona Chojnic
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Cmentarz wojenny żołnierzy radzieckich w Chojnicach
Kategoria:Bitwy II wojny światowej z udziałem Niemiec Kategoria:Bitwy II wojny światowej z udziałem Związku Radzieckiego Kategoria:Bitwy w 1945 Kategoria:Historia Chojnic