Psalm 134 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów, jeden z tzw. psalmów stopni. W systemie numeracji stosowanym w greckiej Septuagincie i łacińskiej Wulgacie psalm ten jest psalmem 133.
Psalm ten identyfikuje się również często przez łaciński incipit Ecce nunc benedicite Domino (wersja Wulgaty; w Nowej Wulgacie Ecce benedicite Dominum).
Tekst psalmu i jego interpretacja Ten bardzo krótki psalm zaliczany jest do grupy nazywanej „pieśniami stopni”, za tekstem hebrajskim (). Psalmy te na pewno były wykonywane w świątyni, towarzyszyły rytom. Biblia Jerozolimska klasyfikuje go jako wezwanie do dialogu liturgicznego między kapłanami a ludem, zapewne pielgrzymami, być może podczas nocnej ceremonii rozpoczynającej Święto Namiotów. Biblia Tysiąclecia uznaje go za pieśń hymnodyczną połączoną z błogosławieństwem kapłańskim.
W Psalmie 134 aż pięciokrotnie wymienione zostaje imię Jahwe (; w. 1, 2 i 3).
Septuaginta ma w wersecie pierwszym dodatkowo: „na dziedzińcu domu waszego Boga”.
Redaktorzy wydań umieścili przed psalmem nagłówki sugerujące interpretację tekstu Na święto nocne (Biblia Jerozolimska), Modlitwa w świątyni (Biblia Tysiąclecia), Śpiew lewitów (Biblia poznańska).
Podmiot wzywa zgromadzonych, nazywając ich „sługami Jahwe” (), do wielbienia. Wezwanie jest powtarzane (w. 1–2). Werset końcowy jest wyrazem błogosławieństwa. Wymieniony zostaje Syjon () jako miejsce Bożego przebywania. Jahwe zostaje określony jako „stwórca nieba i ziemi” ().
Użycie w liturgii chrześcijańskiej W rzymskiej liturgii godzin zreformowanej po soborze watykańskim II Psalm 134 odmawiany jest jako drugi psalm Komplety po I nieszporach niedziel i uroczystości. Poprzedza go Psalm 4. W nagłówku redaktorzy zasugerowali interpretację: „Wieczorna modlitwa w świątyni”. Jako krótki komentarz zacytowana została Apokalipsa 19,5, wezwanie stanowiące część liturgii niebiańskiej. Psalm posiada własną antyfonę: „Wśród nocy błogosławcie Pana”.
Przypisy
Linki zewnętrzne
w Biblii Tysiąclecia
Kategoria:Psalmy