w. 1, 2 i 3).

Septuaginta ma w wersecie pierwszym dodatkowo: „na dziedzińcu domu waszego Boga”.

Redaktorzy wydań umieścili przed psalmem nagłówki sugerujące interpretację tekstu Na święto nocne (Biblia Jerozolimska), Modlitwa w świątyni (Biblia Tysiąclecia), Śpiew lewitów (Biblia poznańska).

Podmiot wzywa zgromadzonych, nazywając ich „sługami Jahwe” (), do wielbienia. Wezwanie jest powtarzane (w. 1–2). Werset końcowy jest wyrazem błogosławieństwa. Wymieniony zostaje Syjon () jako miejsce Bożego przebywania. Jahwe zostaje określony jako „stwórca nieba i ziemi” ().

Użycie w liturgii chrześcijańskiej W rzymskiej liturgii godzin zreformowanej po soborze watykańskim II Psalm 134 odmawiany jest jako drugi psalm Komplety po I nieszporach niedziel i uroczystości. Poprzedza go Psalm 4. W nagłówku redaktorzy zasugerowali interpretację: „Wieczorna modlitwa w świątyni”. Jako krótki komentarz zacytowana została Apokalipsa 19,5, wezwanie stanowiące część liturgii niebiańskiej. Psalm posiada własną antyfonę: „Wśród nocy błogosławcie Pana”.

Przypisy

Linki zewnętrzne

w Biblii Tysiąclecia

Kategoria:Psalmy