Irena Półtorak (ur. 17 listopada 1933 w Wildnie, zm. 5 stycznia 2013 w Sosnowcu) – trenerka piłki nożnej kobiet w Polsce, działaczka sportowa, osoba najdłużej pracująca w polskiej reprezentacji piłkarskiej kobiet.
Życiorys Uczyła się w Szkole Podstawowej nr 1 w Lipnie. Pracę zarobkową zaczęła po II wojnie światowej w Powiatowej Radzie Związków Zawodowych. Pracując w Sosnowieckiej Odlewni Staliwa „Sostal” zainteresowała się sportem. Przy zakładzie działał wielosekcyjny Górniczy Klub Sportowy „Czarni” Sosnowiec, w którym w 1962 r. zaczęła działać społecznie. Została asystentką dyrektora zakładu Maurycego Wieczorka, który w 1962 r. lub 1968 r. zaproponował jej opiekę nad sekcją tenisistów stołowych w klubie. Należała do zarządu klubu. W 1972 r. została kierowniczką drużyny trampkarzy.
Będąc członkinią Rady Sportu przy Wydziale Kultury Fizycznej w Sosnowcu, w odpowiedzi na anonimowy apel w lokalnej prasie i po zdobyciu przez reprezentację Polski 3. miejsca mistrzostw świata w RFN, 20 września 1974 zorganizowała spotkanie w celu powołania pierwszej żeńskiej drużyny piłki nożnej przy klubie „Czarni”. Spotkanie wzbudziło zainteresowanie blisko 100 kobiet. Utworzenie tej drużyny jest uważane za początek futbolu kobiet w Polsce, a Irena Półtorak za matkę piłki nożnej kobiet w Polsce.
Czarnymi Sosnowiec kierowała do 1991 r., czyniąc ten klub najbardziej utytułowaną drużyną w historii kobiecego piłkarstwa w Polsce. W tym czasie, począwszy od sezonu 1979/80, drużyna ta ośmiokrotnie wywalczyła mistrzostwo kraju a trzykrotnie Puchar Polski.
Od 1981 r. była kierowniczką piłkarskiej reprezentacji Polski kobiet w 78 oficjalnych meczach międzypaństwowych. Pracowała również z kadrami młodzieżowymi, w tym U-15 i U-17, która - już po śmierci Półtorak - w czerwcu 2013 r. w szwajcarskim Nyonie wywalczyła złoty medal mistrzostw Europy do lat 17.
Należała do Wydziału Piłkarstwa Kobiecego. Była przewodniczącą Wydziału Piłki Kobiecej Śląskiego Związku Piłki Nożnej.
Otrzymała m.in. Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi (2004), Złoty Medal za Wybitne Osiągnięcia w Rozwoju Piłki Nożnej oraz Złotą Honorową Odznakę Polskiego Związku Piłki Nożnej. W 2009 jako jedyna kobieta w Polsce otrzymała najwyższe odznaczenie centrali Polskiego Związku Piłki Nożnej – Diamentową Odznakę. W 2011 r. wygrała konkurs na „Trenerkę Roku” zorganizowany przez Komisję Sportu Kobiet Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Zwyciężyła w kategorii „Za całokształt pracy z kobietami”.
Jej mężem był Czesław Półtorak, piłkarz AKS Niwka Sosnowiec.
Upamiętnienie W 2013 r. w Lipnie odsłonięto poświęconą jej tablicę pamiątkową.
W ramach Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w piłce nożnej kobiet (traktowana jako mistrzostwa Polski kadr wojewódzkich U-16) odbywa się Turniej Finałowy o puchar jej imienia.
W 2023 r. jedna z sal budynku PZPN została nazwana jej imieniem. W Sosnowcu jej imię, z inicjatywy Janusza Mincewicza i na wniosek „Czarnych”, nadano jednemu z rond.
W 2024 r. w Sosnowcu zorganizowano III Memoriał Ireny Półtorak dla reprezentacji U12 dziewcząt Podokręgów Śląskiego ZPN.
Była jedną z 4 osób, spośród których wybrano patrona Liceum Ogólnokształcącego Mistrzostwa Sportowego w Nowinach.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2013 Kategoria:Polscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)