Alexander Freiherr von Koller (ur. 3 czerwca 1813 w Pradze, zm. 29 maja 1890 w Baden) – oficer Armii Austro-Węgier w stopniu generała kawalerii, generał-głównodowodzący w Pradze i Pressburgu, minister wojny Austro-Węgier w latach 1874-1876.
Życiorys W 1829 roku, po ukończneiu Technicznej Akademii Wojskowej rozpoczął służbę w 9. Pułku Huzarów. W 1831 roku awansował na stopień podporucznika (niem. Leutnant). W trackie Wiosny Ludów jako kapitan uczestniczył w walkach z Piemontczykami, między innymi w bitwie pod Custozą. Po zakończeniu konfliktu został awansowany do stopnia majora i służył kolejno w 4., 12. i 5. Pułku Huzarów, którego został dowódcą w stopniu pułkownika (niem. Oberst). W 1859 roku, już w stopniu generała majora (niem. Generalmajor), brał udział w wojnie francusko-austriackiej. Wyróżnił się w bitwach pod Magentą i Solferino, za co został odznaczony przez cesarza Franciszka Józefa kawalerią Orderu Leopolda z dekoracją wojenną. Następnie objął dowóztwo nad brygadą kawalerii na Węgrzech. W trackie konfliktu prusko-austriackiego pełnił funkcję brygadiera w 2. Korpusie i przypocznego dowódcy tego korpusu FZM Carla Thun-Hohenstein. Za swoje zasługi otrzymał Order Korony Żelaznej II klasy z dekoracją wojenną. W 1868 roku został, w stopniu marszałka polnego porucznika (niem. Feldmarschalleutnant), generałem-głównodowodzącym (niem. Comandirender General) w Pradze. W 1870 roku został mianowany głównodowodzącym w Pressburgu i na tym stanowisku udało mu się opanować niepokoje społeczne panujące w regionie poprzez skuteczne egzekwowanie zapisów Konstytucji Austro-Węgier. W 1874 roku, jako generał kawalerii (niem. General der Cavalerie), został ministrem wojny Austro-Węgier. Jednym z jego sukcesów na tym stanowisku było wprowadzenie na wyposażenie armii dział ze stali brązowej i granatu pierścieniowego, które były dziełem FML Franza von Uchatiusa. W 1876 roku, ze względu na stan zdrowia przeszedł w stan spoczynku. Za zasługi dla państwa i dworu, 20 czerwca 1876 roku, został odznaczony przez cesarza Franciszka Józefa Krzyżem Wielkim Orderu Świętego Stefana oraz mianowany dożywotnim członkiem Izby Panów. Od 1875 roku był szefem 8. Pułku Huzarów.
Odznaczenia Odznaczenia von Kollera to między innymi: Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana Krzyż Wielki Orderu Leopolda Kawaler Orderu Korony Żelaznej I klasy Kawaler Orderu Korony Żelaznej II klasy z dekoracją wojenną Kawaler Orderu Leopolda z dekoracją wojenną Order Świętej Anny II klasy w brylantach (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie) Krzyż Wielki Orderu Domowego i Zasługi Księcia Piotra Fryderyka Ludwika (Oldenburg)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie kawalerii cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Austro-węgierscy ministrowie wojny Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Austria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stefana Kategoria:Urodzeni w 1813 Kategoria:Zmarli w 1890