Alexander Freiherr von Koller (ur. 3 czerwca 1813 w Pradze, zm. 29 maja 1890 w Baden) – oficer Armii Austro-Węgier w stopniu generała kawalerii, generał-głównodowodzący w Pradze i Pressburgu, minister wojny Austro-Węgier w latach 1874-1876.

Życiorys W 1829 roku, po ukończneiu Technicznej Akademii Wojskowej rozpoczął służbę w 9. Pułku Huzarów. W 1831 roku awansował na stopień podporucznika (niem. Leutnant). W trackie Wiosny Ludów jako kapitan uczestniczył w walkach z Piemontczykami, między innymi w bitwie pod Custozą. Po zakończeniu konfliktu został awansowany do stopnia majora i służył kolejno w 4., 12. i 5. Pułku Huzarów, którego został dowódcą w stopniu pułkownika (niem. Oberst). W 1859 roku, już w stopniu generała majora (niem. Generalmajor), brał udział w wojnie francusko-austriackiej. Wyróżnił się w bitwach pod Magentą i Solferino, za co został odznaczony przez cesarza Franciszka Józefa kawalerią Orderu Leopolda z dekoracją wojenną. Następnie objął dowóztwo nad brygadą kawalerii na Węgrzech. W trackie konfliktu prusko-austriackiego pełnił funkcję brygadiera w 2. Korpusie i przypocznego dowódcy tego korpusu FZM Carla Thun-Hohenstein. Za swoje zasługi otrzymał Order Korony Żelaznej II klasy z dekoracją wojenną. W 1868 roku został, w stopniu marszałka polnego porucznika (niem.