43 Ochocki pułk piechoty (ros. 43-й пехотный Охо́тский полк) – oddział piechoty okresu Imperium Rosyjskiego.

Charakterystyka Sformowany 16 sierpnia 1806 z jednej grenadierskiej i trzech muszkieterskich kompanii Sielenginskiego pułku muszkieterów i rekrutów jako Ochocki pułk muszkieterów w składzie 3 batalionów, wchodząc w skład 11 Dywizji Piechoty. Stacjonował w Łucku43-j piechotnyj Ochotskij połk, w:https://gwar.mil.ru/army/63/ Portal „Pamięci Bohaterów Wielkiej Wojny 1914–1918” stworzony przez Ministerstwo Obrony Rosji przy wsparciu Federalnej Agencji Archiwów i Rosyjskiego Towarzystwa Historycznego; w języku rosyjskim; ostatni dostęp: 30 maja 2025. 22 lutego 1811 otrzymał nazwę Ochocki Pułk Piechoty, zaś 28 stycznia 1833, po dodaniu 2. batalionu 36. pułku Jegerskiego oraz 1. i 3. batalionu Naszeburskiego Pułku Piechoty został przemianowany na Ochocki Jegerski Pułk i rozwinięty do 6 batalionów (4 aktywnych i 2 rezerwowych). 28 lutego 1834 6. batalion rezerwowy został rozwiązany. 14 czerwca 1841 jedna kompania została wydzielona, aby utworzyć 6. batalion rezerwowy Pułku Kabardyjskiego. W 1842 5. Batalion Rezerwowy został również rozwiązany, a w pułku pozostały tylko kadry 5. i 6. batalionu. 4 grudnia 1853 5. i 6. batalion zostały na stałe urlopowane. 10 marca 1854 ponownie sformowano 7. i 8. batalion. 17 kwietnia 1856 pułk otrzymał nazwę Ochocki Piechoty; 23 sierpnia 4. czynny batalion przemianowano na 4. rezerwowy i wysłano do wojsk rezerwowych; pod koniec wojny wschodniej rozwiązano 5., 6., 7. i 8. batalion. Pułk zredukowano do 3 batalionów po 3 kompanie strzeleckie. 30 sierpnia 1856 1., 2., 3. i 4. batalion otrzymały nowe sztandary św. Jerzego. 13 października 1863 3-batalionowy Pułk Piechoty Dorogobuża został utworzony z 4. batalionu rezerwowego oraz 5. i 6. batalionu na stałym urlopie. 25 marca 1864 pułk otrzymał nazwę 43 Ochocki Pułk Piechoty. 7 kwietnia 1879 sformowano czwarty batalion.

Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili białe patki. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy.

W czasie I wojny światowej w szeregach pułku walczył między innymi ppłk Aleksander Teleżyński.

Rozformowany w 1918.

Podporządkowanie Lipiec 1914: 11 Korpus Armijny – Równe 11 Dywizja Piechoty – Łuck 2 Brygada Piechoty – Łuck 43 Ochocki pułk piechoty – Łuck

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko w Łucku Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty utworzone w 1806 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918