batalion. 17 kwietnia 1856 pułk otrzymał nazwę Ochocki Piechoty; 23 sierpnia 4. czynny batalion przemianowano na 4. rezerwowy i wysłano do wojsk rezerwowych; pod koniec wojny wschodniej rozwiązano 5., 6., 7. i 8. batalion. Pułk zredukowano do 3 batalionów po 3 kompanie strzeleckie. 30 sierpnia 1856 1., 2., 3. i 4. batalion otrzymały nowe sztandary św. Jerzego. 13 października 1863 3-batalionowy Pułk Piechoty Dorogobuża został utworzony z 4. batalionu rezerwowego oraz 5. i 6. batalionu na stałym urlopie. 25 marca 1864 pułk otrzymał nazwę 43 Ochocki Pułk Piechoty. 7 kwietnia 1879 sformowano czwarty batalion.
Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili białe patki. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy).