Polskie Towarzystwo Neofilologiczne (PTN) – polskie stowarzyszenie skupiające badaczy, tłumaczy, nauczycieli oraz inne osoby zainteresowane nauczaniem i uczeniem się języków obcych (w tym języka polskiego jako obcego) na wszystkich poziomach zaawansowania i we wszystkich grupach wiekowych.

Do działalności statutowej stowarzyszenia należą: popularyzacja i rozwijanie wiedzy na temat uczenia się języków obcych oraz kultury krajów nowożytnych, doskonalenie metod nauczania, a także rozpowszechnianie wyników badań w tym zakresie. Towarzystwo może współpracować z instytucjami rządowymi, odpowiedzialnymi za prowadzenie polityki edukacyjnej kraju, poprzez takie działania jak: zajmowanie stanowisk, przedkładanie wniosków, wykonywanie ekspertyz. Stowarzyszenie organizuje coroczne konferencje naukowo-dydaktyczne, na których badacze dzielą się wynikami prowadzonych przez siebie badań nad nauczaniem i przyswajaniem języków obcych.

Geneza i historia Polskie Towarzystwo Neofilologiczne zostało powołane w 2–4 lutego 1929 w Warszawie w czasie zjazdu nauczycieli języków nowożytnych. Zjazd został zorganizowany z inicjatywy doktora Jana Piątka, członka sekcji języków nowożytnych działającej przy Towarzystwie Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych. W zjeździe brało udział 500 osób reprezentujących środowiska nauczycieli języków nowożytnych wszystkich typów szkół. Stowarzyszenie zostało założone w wyniku wymiany doświadczeń i z potrzeby utworzenia forum dyskusyjnego na tematy dotyczące nauczania i uczenia się języków obcych. W ciągu 10 lat działalności odbyły się trzy zjazdy, na których omawiano wagę metodyki nauczania języków obcych i sposoby jej udoskonalenia. Przedwojenne PTN działało w pięciu okręgach (warszawskim, poznańskim, krakowskim, lwowskim, wileńskim) i sześciu kołach (łódzkim, lubelskim, śląskim, kaliskim, tarnopolskim, lidzkim). Przedstawiciele Towarzystwa działali także na forum międzynarodowym, uczestnicząc w kongresach, m.in. w Paryżu w 1931 i w 1937.

Po II wojnie światowej do 1969 w Polsce nie działało żadne stowarzyszenie nauczycieli języków obcych. PTN reaktywowano w wyniku starań Ludwika Zabrockiego, profesora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od tego czasu siedziba Towarzystwa mieści się w Poznaniu.

Stowarzyszenie to jest członkiem-założycielem (FIPLV), federacji skupiającej organizacje nauczycieli języków obcych nowożytnych.

Struktura i członkostwo Towarzystwo składa się z członków zwyczajnych, honorowych i wspierających, tj. członków zbiorowych. Władzami Towarzystwa są: Walne Zgromadzenie Członków, Zarząd Główny, Komisja Rewizyjna oraz Sąd Polubowny. Walne Zgromadzenie Członków odbywa się co 3 lata.

Siedzibą Zarządu jest Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 2025 działały następujące koła terenowe: lubelskie, dolnośląskie, gdańskie.

Przewodniczący Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego Przewodniczącymi Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego w ubiegłych kadencjach byli:

1929–1932: Zygmunt Łempicki (UW) 1969–1973: Ludwik Zabrocki (UAM) 1973–1979: Jacek Fisiak (UAM) 1979–1986: Waldemar Pfeiffer (UAM) 1986–1989: Henryk Zbierski (UAM) 1989–1992: Józef Darski (UAM) 1992–1995: Hanna Komorowska (UW) 1995–2001: (UAM) 2001–2007: Weronika Wilczyńska (UAM) 2007–2013: Halina Widła (UŚ) 2013–2016: (UAM) 2016–2019: (UAM) 2019–2025: (UW) 2025–2028: (UWM) Członkowie honorowi Wśród członków honorowych PTN znaleźli się: (Szwajcaria), Waldemar Pfeiffer (honorowy prezes PTN), Stanisław Gniadek, Jacek Fisiak (honorowy prezes PTN), Mieczysław Brahmer, Zygmunt Czerny, Stanisław Helsztyński, Tadeusz Grzebieniowski, Michał Cieśla, Zdzisław Żygulski.

Czasopismo mały|Strona tytułowa czasopisma Neofilolog Towarzystwo wydaje recenzowane czasopismo Neofilolog. Było wydawane w wersji papierowej od 1930 do 1939. Zostało reaktywowane w 1989. Od 2009 jest wydawane również w wersji elektronicznej w otwartym dostępie na licencji CC BY-ND 4.0 . Publikowane są artykuły w językach polskim, angielskim, niemieckim, francuskim i hiszpańskim. Od 2025 wersja elektroniczna jest wersją pierwotną czasopisma (eISSN 2545-3971). W 2025 redaktorką naczelną została .

Medal im. Prof. Ludwika Zabrockiego mały|Medal Ludwika Zabrockiego awers Osobom szczególnie zasłużonym dla działalności Towarzystwa przyznawany jest Medal Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego im. prof. Ludwika Zabrockiego. Medal ma kształt okrągły. Wykonany jest z brązu. Na awersie przedstawiona jest podobizna profesora Ludwika Zabrockiego, otoczona napisem: PROF. LUDWIK ZABROCKI 24·XI·1907 – 8·X·1977. Rewers zdobi logo Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego, wokół którego widnieje napis: Polskie Towarzystwo Neofilologiczne.

Medalem im. prof. Ludwika Zabrockiego zostali odznaczeni:

2025: prof. dr hab. , dr hab. , prof. UAM, dr Ewa Andrzejewska

2022: prof. dr hab. , prof. dr hab. Anna Michońska-Stadnik, dr Jolanta Knieja 2019: prof. dr hab. 2016: prof. dr hab. Halina Widła 2013: prof. dr hab. 2010: prof. dr hab. Weronika Wilczyńska, dr Halina Maleńczyk-Boguszewska 2007: prof. dr hab. Elżbieta Zawadzka-Bartnik 2005: prof. dr hab. , mgr Katarzyna Trychoń-Cieślak 2004: prof. dr hab. Władysław Woźniewicz 2001: prof. dr hab. , prof. dr hab. 1996: prof. dr hab. 1994: prof. dr hab. Franciszek Grucza, mgr Ludwik Lange, prof. dr hab. Hubert Orłowski, prof. dr hab. Aleksander Szulc 1990: Harald Schubert (Niemcy) 1989: prof. dr hab. Hanna Komorowska, dr Zofia Magnuszewska, dr Elwira Banasik, dr Władysława Roszczynowa, dr Marceli Szafrański 1986: prof. , doc. Stefan Kubica, mgr Stanisław Gontarczyk, prof. Jacek Fisiak, prof. Stanisław Gniadek, prof. Waldemar Pfeiffer, prof. , prof. Michał Cieśla, prof. Witold Ostrowski, doc. dr hab.

Przypisy

Bibliografia Magnuszewska Z., Maleńczyk-Boguszewska H. (2009) Polskie Towarzystwo Neofilologiczne 1929–2009. Katowice. Magnuszewska Z., Maleńczyk-Boguszewska H. (2019) Polskie Towarzystwo Neofilologiczne 1929–2009–2019. Poznań.

Linki zewnętrzne

Kategoria:Polskie towarzystwa naukowe Kategoria:Stowarzyszenia w Poznaniu