Paweł Lelonek (ur. 21 marca 1896 w Szopienicach, zm. w lipcu 1951) – polski działacz i urzędnik samorządowy, wojskowy, uczestnik I wojny światowej i powstań śląskich. Naczelnik gminy Brzozowice-Kamień i burmistrz Leśnicy, w latach 1945–1948 prezydent Raciborza.
Życiorys Syn Marcina i Zuzanny, ukończył szkołę powszechną. Od maja 1916 do grudnia 1918 służył w Kaiserliche Marine, prawdopodobnie brał udział w bitwie jutlandzkiej na pokładzie SMS „Derfflinger”. W styczniu 1919 został członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska, uczestniczył w trzech powstaniach śląskich w randze podporucznika. W wojsku doszedł do stopnia oficerskiego i stanowiska instruktora przysposobienia wojskowego na powiat lubliniecki, Katowice i Rudę, w 1924 lub 1925 przeniesiony do rezerwy. Podjął później pracę jako urzędnik prawdopodobnie w Niedzicy koło Tarnowskich Gór. W 1932 został kierownikiem wydziału powiatowej opieki społecznej w Lipinach Śląskich. Później zajmował stanowiska naczelnika gminy jednostkowej Brzozowice-Kamień i urzędnika gminy Lipiny Śląskie. Należał do Polskiej Partii Socjalistycznej. Podczas II wojny światowej ukrywał się w Tenczynku pod fałszywym nazwiskiem Franciszek Pyrzanowski.
Po wojnie działał w Polskiej Partii Socjalistycznej (lubelskiej), sprzeciwiał się połączeniu z Polską Partią Robotniczą. W styczniu 1945 został burmistrzem Leśnicy. 9 maja 1945 przybył do Raciborza wraz z grupą operacyjną, mającą za zadanie przejąć władzę od okupacyjnych wojsk radzieckich (formalnie Armia Czerwona otrzymała rozkaz przekazania miasta Polakom 12 maja). Paweł Lelonek został prezydentem miasta, zajmując się odbudową infrastruktury i zakładów pracy oraz odtworzeniem zarządu miejskiego. Stanowisko zajmował do listopada 1948, kiedy został odwołany i umieszczony w więzieniu w Katowicach pod zarzutem niegospodarności. W kolejnym roku dzięki staraniom rodziny wyszedł na wolność, nie powrócił do pracy w samorządzie. Kierował powiatowym oddziałem Związku Weteranów Powstań Śląskich.
Był żonaty ze Stanisławą, mieli synów Godzisława i Tadeusza. Zmarł w lipcu 1951.
Odznaczenia i wyróżnienia Odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych (czterokrotnie), Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi, Srebrnym Krzyżem Zasługi i Medalem Niepodległości.
Przypisy
Kategoria:Burmistrzowie miast Polski Ludowej Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej (1944–1948) Kategoria:Członkowie Związku Powstańców Śląskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Szopienicach Kategoria:Ludzie związani z Leśnicą (województwo opolskie) Kategoria:Naczelnicy gmin wiejskich II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem i Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Oficerowie II Rzeczypospolitej w powstaniach śląskich Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetów Powiatowych PZPR Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej (1919–1939) Kategoria:Prezydenci Opola Kategoria:Prezydenci Raciborza Kategoria:Uczestnicy I powstania śląskiego Kategoria:Uczestnicy II powstania śląskiego Kategoria:Uczestnicy III powstania śląskiego Kategoria:Urzędnicy samorządu powiatowego II Rzeczypospolitej Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 1986