Po wojnie działał w Polskiej Partii Socjalistycznej (lubelskiej), sprzeciwiał się połączeniu z Polską Partią Robotniczą. W styczniu 1945 został burmistrzem Leśnicy. 9 maja 1945 przybył do Raciborza wraz z grupą operacyjną, mającą za zadanie przejąć władzę od okupacyjnych wojsk radzieckich (formalnie Armia Czerwona otrzymała rozkaz przekazania miasta Polakom 12 maja). Paweł Lelonek został prezydentem miasta, zajmując się odbudową infrastruktury i zakładów pracy oraz odtworzeniem zarządu miejskiego. Stanowisko zajmował do listopada 1948, kiedy został odwołany i umieszczony w więzieniu w Katowicach pod zarzutem niegospodarności. W kolejnym roku dzięki staraniom rodziny wyszedł na wolność, nie powrócił do pracy w samorządzie. Kierował powiatowym oddziałem Związku Weteranów Powstań Śląskich.
Był żonaty ze Stanisławą, mieli synów Godzisława i Tadeusza. Zmarł w lipcu 1951.
Odznaczenia i wyróżnienia Odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych (czterokrotnie), Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi, Srebrnym Krzyżem Zasługi i Medalem Niepodległości.
Przypisy