Laval Graf Nugent von Westmeath (ur. 3 listopada 1777 w Ballynacor, zm. 13 stycznia 1862 w Bosiljevie) – oficer Armii Cesarstwa Austriackiego w stopniu feldmarszałka.
thumb|Herb Grafa Nugenta von Westmeath.
Życiorys W 1793 roku wstąpił do korpusu inżynieryjnego Armii Cesarstwa Austriackiego i służył w nim do 1799 roku, kiedy po awansie na kapitana został członkiem sztabu kwatermistrza generalnego we Włoszech. Uczestniczył w walkach II koalicji antyfrancuskiej we Włoszech, w tym w starciach pod Turynem i Savoną. Za zasługi został odznaczony Orderem Marii Teresy w stopniu kawalera. Jako podpułkownik (niem. Oberstlieutnant) walczył w bitwie pod Caldiero. W 1807 roku otrzymał stopień pułkownika (niem. Oberst) i objął dowództwo nad 61. Pułkiem Piechoty. Dwa lata później, w stopniu generała majora (niem. Generalmajor), po utworzeniu V koalicji antyfrancuskiej, towarzyszył arcyksięciu Janowi, jako jego szef sztabu. W 1812 roku cesarz Franciszek II oddelegował go na stanowisko obserwatora przy armii brytyjskiej walczącej na Półwyspie Iberysjskim. Jednak po roku powrócił do kraju i zajął się mobilizacją ludności Chorwacji do walki z Eugeniuszem de Beauharnais. Doprowadził od wycofania się Włochów z Istrii i zdobył Triest. Na początku 1814 roku stanął na czele oddziałów walczących na Półwyspie Apenińskim i wyparł przeciwnika z Modeny i Parmy. Po awansie na marszałka polnego porucznika (niem. Feldmarschalleutnant) w 1815 roku, służył po rozkazami Vincenta von Bianchi, z którym zdobył Rzym, za co został podniesiony przez papieża Pius VII do ranki Księcia Rzymu. W 1817 roku znalazł się na służbie u władcy Królestwa Obojga Sycylii Ferdynanda I, jednak już w 1820 roku powrócił do służby w armii austriackiej. W 1829 został mianowany komendantem wybrzeża Adriatyku. W 1838 roku otrzymał awans na stopień generała artylerii (niem. Feldzeugmeister) i objął dowództwo nad jednostkami na Śląsku i Morawach. Po wybuchu wojny z Piemontem stanął na czele korpusu, który ruszył na pomoc marszałkowi Josephowi Radetzky'emu. Podczas kampanii we Włoszech ciężko zachorował i musiał zrezygnować z dowództwa. Po rekonwalescencji uczestniczył w pacyfikacji powstania węgierskiego, służąc pod rozkazami Josipa Josip Jelačića. Dowodzone przez niego oddziału zajęły Osijek oraz walczyły w rejonie Komarny. W 1849 roku został mianowany marszałkiem polnym (niem. Feldmarschall). Po wybuchu wojny francusko austriackiej, w wieku 82 lat powrócił do służby jako ochotnik i uczestniczył między innymi w bitwie pod Solferino. Do śmierci, w 1862 roku, pozostawał szefem 30. Pułku Piechoty.
Odznaczenia Odznaczenia Grafa Nugenta von Westmeath to między innymi: Order Złotego Runa Krzyż Wielki Orderu Leopolda Kawaler Orderu Korony Żelaznej I klasy Komandor Orderu Marii Teresy Order Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Krzyż Komandorski Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Krzyż Wielki Orderu Gwelfów (Hanower) Krzyż Wielki Orderu Świętego Ferdynanda (Sycylia) Krzyż Wielki Orderu Świętego Jerzego od Połączenia (Sycylia) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Sardynia) Krzyż Wielki Orderu Świętego Józefa (Toskania) Krzyż Wielki Orderu Orła Esteńskiego (Modena)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Marszałkowie polni Cesarstwa Austriackiego Kategoria:Uczestnicy wojny francusko-austriackiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Austria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Ferdynanda (Sycylia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętych Maurycego i Łazarza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Józefa (Toskania) Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Odznaczeni Orderem Marii Teresy Kategoria:Urodzeni w 1777 Kategoria:Zmarli w 1862