Kazimiera Marta (Mira) Horbowska (ur. 30 grudnia 1885 w Dolecku lub 13 stycznia 1886 w Warszawie, zm. 20 sierpnia 1957 w Skolimowie) – polska śpiewaczka (sopran) oraz aktorka teatralna i filmowa.
Życiorys Córka Władysława i Rozalii z Jaworskich. Według aktu chrztu, sporządzonego w Warszawie 28 czerwca 1888, urodziła się w Warszawie 13 stycznia 1886Akt chrztu 342/1888, Akta stanu cywilnego parafii rzymskokatolickiej św. Barbary w Warszawie, Archiwum Państwowe w Warszawie, sygn. 72/1214/0/-/24.. Natomiast inne źródła sugerują, że urodziła się 30 grudnia 1885 w Dolecku.
Śpiewu uczyła się w Warszawie u J. Rybaczkowa, a następnie w Moskwie u U. Musettiego. Profesjonalnie debiutowała najprawdopodobniej w 1910 roku w Kaliszu. Następnie śpiewała w kabarecie Momus oraz była chórzystką w zespole Warszawskich Teatrów Rządowych. W latach 1912-1913 występowała w Lublinie, a w sezonie 1913/1914 - w warszawskim Teatrze Nowości.
W 1915 roku wyjechała do Rosji, gdzie występowała w zespole polskiej operetki w Moskwie (1916) oraz rosyjskich zespołach w Petersburgu i Baku. Do Polski powróciła w 1918 roku. Lata 1918-1926 spędziła w Warszawie, śpiewając w teatrach: Nowości (1918-1921), Miraż (1918-1919), Stańczyk (1922), Wodewil, Qui Pro Quo (1924) oraz Eldorado (1925-1926). Wyjeżdżała również na koncerty i gościnne występy m.in. do Bydgoszczy, Grodna, Lwowa (1927) i Wilna (1928). W 1928 była członkinią zespołu objazdowego, wystawiającego operetkę "Paganini" Franza Lehára. Następnie występowała we Lwowie (Teatry Miejskie, 1929-1930), Krakowie (z zespołem lwowskim w 1930 roku) oraz Warszawie (Teatr Bagatela i Teatr Nowości w latach 1931-1932, Teatr Kameralny w 1939 roku).
Podczas II wojny światowej nie występowała. Po zakończeniu walk występowała w objazdowych zespołach operetkowych oraz w audycjach radiowych. W latach 1949-1951 pracowała w Państwowym Przedsiębiorstwie Estradowym „Artos” jako kontroler wokalny. Ostatnie lata życia spędziła w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie, a po śmierci została pochowana na miejscowym cmentarzu.
Rodzina Była bratanicą Mieczysława Horbowskiego (1849-1937) - śpiewaka operowego oraz pedagoga. W 1926 lub w 1928 roku wyszła za mąż za śpiewaka i aktora Mariana Wawrzkowicza (1902-1978), aczkolwiek na scenie nigdy nie używała jego nazwiska.
Filmografia Rapsodia Bałtyku (1935) - kobieta na balu Kochaj tylko mnie (1935) - gość w restauracji "Continental" Trędowata (1936) - gość na balu u Michorowskich Straszny dwór (1936) - łowczyni Róża (1936) - uczestniczka balu Jego wielka miłość (1936) - widz w teatrze Fredek uszczęśliwia świat (1936) - żona Siennickiego Będzie lepiej (1936) - krewna Ruczyńskich Dorożkarz nr 13 (1937) - ciotka Krystyny Wrzos (1938) - kobieta rozmawiająca przez telefon Złota Maska (1939) - gość na imieninach Antoniego Nieczaja Źródło:Film Polski
Przypisy
Kategoria:Pochowani na cmentarzu parafialnym w Skolimowie Kategoria:Polskie aktorki filmowe Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Polskie soprany Kategoria:Polskie śpiewaczki klasyczne Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Zmarli w 1957