Anolis gracilipes – gatunek jaszczurki z rodziny Anolidae. Zamieszkuje północno-zachodnią Amerykę Południową.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1898 roku belgijsko-brytyjski przyrodnik George Albert Boulenger na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London”, nadając mu nazwę Anolis gracilipes. Jako miejsce typowe podał Paramba w prowincji Imbabura w Ekwadorze. Syntyp BMNH 1946.8.13.9-12. Nie wyróżnia się podgatunków.
Etymologia Anolis (Anolius): karaibska nazwa Anoli dla „jaszczurki”. gracilipes: od – „smukły” i – „stopa” .
Morfologia Anolis gracilipes to mała jaszczurka o długości całkowitej niewiele przekraczającej 19 cm. Występuje dymorfizm płciowy. Głowa niewielka, szpiczasta, z ciemnym wyraźnym pasem zaocznym. Tęczówka z niebieskimi przebarwieniami, powieki żółtawe. Tułów smukły, ogon cienki, długi, znacznie przekraczający długość tułowia, zaokrąglony, bez grzebienia ogonowego. Grzbiet jest ciemnobrązowy ze srebrnymi lub brązowymi odwróconymi szewronami, zdecydowanie lepiej zaznaczonymi u samic, także u samic może występować blady pasek na kręgosłupie z czarnymi krawędziami. Boki są zielonkawe. Brzuch żółty. U samców występuje fałd gardłowy, który jest jaskrawopomarańczowy lub pomarańczowoczerwony z rzędami zielonkawych łusek. Anolis gracilipes jest najbardziej podobny do Anolis fraseri i Anolis binotatus. A. binotatus różni się od A. gracilipes kolorem fałdu gardłowego i białym pasem brzuszno-bocznym.
Wymiary: +SamiecSamicaDługość całkowita (mm) 185 191Długość SVL (mm) 58 61Długość TL (mm) 127 130
Występowanie Anolis gracilipes występuje na wybrzeżach i zachodnich zboczach Andów w zachodnim Ekwadorze oraz zachodniej Kolumbii. W Ekwadorze stwierdzono go w prowincjach: Santo Domingo de los Tsáchilas, Guayas, Cotopaxi, Manabí, Esmeraldas, Pichincha, Imbabura, Cañar, i Los Ríos. Obserwowany był w zakresie wysokości poziomu morza do około 1200 m n.p.m.
Ekologia i zachowanie Anolis gracilipes prowadzi dzienny tryb życia. Jego naturalnym habitatem są wiecznie zielone lasy nizinne i podgórskie, pastwiska z rozproszonymi drzewami, obrzeża lasów wzdłuż rzek i strumieni oraz wiejskie ogrody. Są aktywne, gdy temperatura przekracza 18,7° C. Zwykle przebywają i polują na trawach i krzewach blisko gruntu do około 2,5 metra nad nim. Nocą, w celu spoczynku, siadają na cienkich gałęziach, łodygach, paprociach lub delikatnych liściach na wysokości do 2 metrów nad ziemią. Ich dieta to głównie owady: pluskwiaki, błonkoskrzydłe, prostoskrzydłe i chrząszcze, ale obejmuje również równonogi, larwy owadów, mięczaki, pająki, rośliny i ich nasiona. Anolis gracilipes jest gatunkiem jajorodnym.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN Anolis gracilipes jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, ), wielkość populacji nie jest określona, ale uznawana jest za stabilną. Jest gatunkiem licznym w Ekwadorze oraz rzadkim w Kolumbii. Gatunek ten jest obecny w wielu obszarach chronionych.
Uwagi
Przypisy
gracilipes Kategoria:Gady Ameryki Południowej Kategoria:Fauna Ekwadoru Kategoria:Fauna Kolumbii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1898 roku