Jean Maria Josephus baron Van Houtte (ur. 17 marca 1907 w Gandawie, zm. 23 maja 1991 w Brukseli) – belgijski (flamandzki) prawnik, nauczyciel akademicki, adwokat i polityk. Senator (1949–1968) oraz dwukrotny minister finansów. W latach 1952–1954 premier Belgii. Członek (PSC-CVP).

Życiorys

Młodość, wykształcenie i kariera naukowa Był synem profesora historii (1872–1948). Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Gandawskim i w 1928 uzyskał tam doktorat. W tym samym roku został wpisany na listę adwokatów i przebywał na stypendium w Haskiej Akademii Prawa Międzynarodowego. W 1929 odbył praktykę w Sekretariacie Ligi Narodów w Genewie, po czym w latach 1929–1930 studiował w Wolnej Szkole Nauk Politycznych w Paryżu. W latach 1931–1937 pracował jako wykładowca na Uniwersytecie w Liège (początkowo jako docent, zaś od 1936 na stanowisku profesora nadzwyczajnego). Prowadził wówczas zajęcia z prawa karnego oraz notarialnego. W 1937 rozpoczął pracę na Wydziale Prawa i Kryminologii Uniwersytetu Gandawskiego, jako wykładowca prawa cywilnego i podatkowego. W 1946 otrzymał nominację na stanowisko profesora zwyczajnego. W latach 1956–1958 pełnił funkcję dziekana tego wydziału. W 1975 przeszedł na emeryturę. Był również profesorem wizytującym na Uniwersytecie w Lille (1947 i 1958), Uniwersytecie Katolickim w Nijmegen (1948) oraz Uniwersytecie w Grenoble (1949). W 1954 został członkiem (KVAB). W 1964 sprawował funkcję jej przewodniczącego. Był autorem lub współautorem 17 prac naukowych oraz ponad 200 artykułów.

II wojna światowa Jako oficer rezerwy, został zmobilizowany w maju 1940. Dowodził jedną z kompanii 54. pułku liniowego. Po kapitulacji Belgii trafił do niewoli niemieckiej, w której przebywał do sierpnia 1940. W okresie okupacji nadal pracował na uniwersytecie i prowadził praktykę adwokakcką.

Działalność polityczna W latach 1944–1945 był szefem gabinetu ministra spraw wewnętrznych . Wstąpił wówczas do nowo powstałej Partii Społeczno-Chrześcijańskiej. W 1949 z jej ramienia został dokooptowany do składu Senatu. Członkiem wyższej izby Parlamentu pozostawał nieprzerwanie do 1968. Od 1952 do 1954 po raz pierwszy sprawował urząd ministra finansów (w gabinetach Jeana Duvieusarta i Josepha Pholiena). 12 stycznia 1952, po dymisji Pholiena, otrzymał misję utworzenia nowego rządu. Trzy dni później został premierem. W okresie kierowania przez niego gabinetem, w Belgii trwała recesja gospodarcza. Toczyły się również spory dotyczące zakresu planowanej amnestii dla kolaborantów z okresu okupacji niemieckiej (1940–1944) oraz długości trwania służby wojskowej. Pozostawał na stanowisku szefa rządu do 23 kwietnia 1954 (dymisja rządu nastąpiła po ). W latach 1958–1961, po kolejnych , ponownie zajmował stanowisko ministra finansów – w II i III gabinecie Gastona Eyskensa. W 1966 otrzymał honorowy tytuł , zaś w 1970 nadany mu został tytuł barona.

Późniejsza działalność W latach 1968–1975 był prezesem linii lotniczych Sabena, zaś od 1971 do 1975 kierował również belgijskim oddziałem holenderskiego przedsiębiorstwa stoczniowego Rotterdamsche Droogdok Maatschappij. W latach 1971–1973 sprawował funkcję przewodniczącego (IFA).

Życie prywatne W 1932 ożenił się z Cécile Destellą (1908–2007), z którą miał czworo dzieci. Jego najmłodszy syn Hubert van Houtte (1939–2020), został dyplomatą i pełnił m.in. funkcję stałego przedstawiciela Belgii przy UNESCO i OECD.

Został pochowany na cmentarzu w Wezembeek-Oppem.

Wyróżnienia

Ordery i odznaczenia

Order Korony (I i IV klasa) – Belgia Order Leopolda (III i V klasa) – Belgia Odznaka Obywatelskiej za długoletnią służbę w administracji (I klasa) – Belgia Medal Pamiątkowy za Wojnę 1940-1945 – Belgia Medal Jeńców Wojennych 1940-1945 – Belgia Order Zasługi (II klasa) – Chile Order Bernardo O’Higginsa (II klasa) – Chile Order Narodowy Legii Honorowej (I klasa) – Francja Order Jerzego I (I klasa) – Grecja Order Lwa Niderlandzkiego (I klasa) – Holandia Order Oranje-Nassau (I klasa) – Holandia (I klasa) – Kambodża Order Narodowy Świętego Karola (III klasa) – Kolumbia Order Zasługi Adolfa Nassauskiego (I klasa) – Luksemburg Order Korony Dębowej (I klasa) – Luksemburg Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (Krzyż Wielki I klasy) – Niemcy Order Słonia Białego (I klasa) – Tajlandia Order Zasługi Republiki Włoskiej (Krzyż Wielki I klasy) – Włochy

Doktoraty honorowe

Uniwersytet w Grenoble Uniwersytet w Lille Uniwersytet w Nicei

Przypisy

Źródła zewnętrzne

Kategoria:Premierzy Belgii Kategoria:Absolwenci Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Gandawskiego Kategoria:Baronowie Kategoria:Belgijscy ministrowie finansów Kategoria:Belgijscy naukowcy Kategoria:Belgijscy parlamentarzyści Kategoria:Belgijscy prawnicy Kategoria:Jeńcy wojenni w czasie II wojny światowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Gandawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Bernardo O’Higginsa Kategoria:Odznaczeni Orderem Jerzego I Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony (Belgia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Dębowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Belgia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Niderlandzkiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Świętego Karola Kategoria:Odznaczeni Orderem Oranje-Nassau Kategoria:Odznaczeni Orderem Słonia Białego Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi (Chile) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Adolfa Nassauskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Uczestnicy walk na froncie zachodnim w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Gandawskiego Kategoria:Zmarli w 1991