Gerhard Gentzen (ur. 24 listopada 1909 w Greifswaldzie, zm. 4 sierpnia 1945 w Pradze) – niemiecki matematyk i logik. Prace Gentzena w dziedzinie logiki miały duży wpływ na powstanie systemów dowodzenia twierdzeń.
Życiorys Gentzen był studentem Bernaysa na uniwersytecie w Getyndze. Po zwolnieniu Bernaysa jako "niearyjczyka" w kwietniu 1933, promotorem jego pracy doktorskiej został Hermann WeylMenzler-Trott, p. 52.. Mimo to, aż do wybuchu II wojny światowej Gentzen nadal utrzymywał kontakty z Bernaysem, ryzykując tym własną karierę. Korespondował też z Fraenkelem, przebywającym wówczas w Jerozolimie. W latach 1935–1936, pracujący w Princeton Hermann Weyl czynił wysiłki, by ściągnąć Gentzena do Stanów Zjednoczonych.
W latach 1935–1939 Gentzen był asystentem Hilberta w Getyndze. Latem 1942 złożył w Getyndze pracę habilitacyjną pt. "Dowodzenie i niedowodzenie ograniczonej indukcji transskończonej w elementarnej teorii liczb, a po uzyskaniu stopnia uzyskał prawo do nauczania na uniwersytetach. Od 1943 roku był wykładowcą na Uniwersytecie Karola w Pradze. Po aresztowaniu przez sowietów 7 maja 1945 roku przebywał w skrajnie ciężkich warunkach i zmarł w wyniku chorób, jakich się wtedy nabawiłMenzler-Trott, p. 273 ff..
Główne prace Gentzena dotyczyły podstaw matematyki, teorii dowodu, dedukcji naturalnej i rachunku sekwentów.
W roku 1936 Gentzen udowodnił za pomocą indukcji pozaskończonej rzędu ε0 niesprzeczność arytmetyki Peana.
Przypisy
Linki zewnętrzne [dostęp 2021-10-27].
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze Kategoria:Niemieccy matematycy XX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Greifswaldzie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Getyndze Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Karola Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1945