Piotr Abramowicz herbu Lubicz (ur. 11 czerwca 1619, zm. 22 kwietnia 1697 w Krakowie) – polski jezuita, prezbiter, matematyk i architekt.
Zasłynął jako wybitny misjonarz ludowy, pedagog oraz kierownik budowy kolegium w Wałczu i kościoła jezuickiego w Poznaniu.
Życiorys Pochodził z Małopolski. Urodził się 11 czerwca 1619 roku. 20 sierpnia 1640 roku wstąpił do zakonu jezuitów. Po studiach przez dwanaście lat nauczał matematyki w kolegiach w Kaliszu, Krakowie i Lublinie.
Zyskał sławę jako misjonarz ludowy w zachodniej Polsce, na Śląsku i na Morawach, szczególnie aktywnie działając w czasie potopu szwedzkiego. Uchodził za mistrza w nauczaniu katechizmu, stosując przy tym innowacyjną metodę poglądową – podczas lekcji wykorzystywał duże, barwione sztychy religijne, na podstawie których nauczał dzieci i dorosłych.
Był znany z pobożności i ascezy. W czasie epidemii opiekował się chorymi, co doprowadziło u niego do powstania ciężkich wrzodów na nodze, mimo których nie przerywał pracy. Poświęcał się szczególnie pracy duszpasterskiej i charytatywnej na rzecz ludności wiejskiej i ubogich.
Działalność architektoniczna Swoją znajomość matematyki i architektury wykorzystał jako kierownik prac budowlanych: kolegium w Wałczu (1668–1675) – był założycielem i pierwszym przełożonym tej placówki. kościoła jezuitów w Poznaniu (1675–1682) – obecnie bazyliki Matki Bożej Nieustającej Pomocy, św. Marii Magdaleny i św. Stanisława Biskupa.
Śmierć Zmarł 22 kwietnia 1697 roku w Krakowie, w domu zakonnym przy kościele św. Szczepana.
Zobacz też Bazylika Matki Bożej Nieustającej Pomocy, św. Marii Magdaleny i św. Stanisława Biskupa w Poznaniu
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy jezuici Kategoria:Polscy architekci barokowi Kategoria:Polscy matematycy XVII wieku Kategoria:Polscy misjonarze katoliccy Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Wałczem Kategoria:Lubiczowie Kategoria:Urodzeni w 1619 Kategoria:Zmarli w 1697