Susi Susanti, właśc. Lucia Francisca Susanti Haditono (ur. 11 lutego 1971 w Tasikmalaya) – indonezyjska badmintonistka, mistrzyni olimpijska z Barcelony (1992) i brązowa medalistka igrzysk w Atlancie (1996), mistrzyni świata (1993) oraz czterokrotna triumfatorka turnieju . Jest jedną z najbardziej utytułowanych singlistek w historii tej dyscypliny. Jako pierwsza osoba w historii zdobyła złoty medal olimpijski dla Indonezji.
Kariera sportowa Na początku lat 90. XX wieku wygrywała w singlu kobiet zawody All England Open (w latach 1990, 1991, 1993 i 1994), a także zdobyła tytuł mistrzyni świata w 1993 w Birmingham. Jest jedyną zawodniczką, która w tym samym czasie posiadała tytuły mistrzyni olimpijskiej, mistrzyni świata oraz triumfatorki All England w grze pojedynczej.
Styl gry Jej styl gry opierał się na pracy nóg, wytrzymałości i dyscyplinie w defensywie. Dążyła do długich wymian, aby wymuszać błędy u rywalek, wykorzystując precyzyjną technikę uderzeń. Mimo niewielkiego wzrostu (161 cm) kontrolowała tempo gry na korcie.
Igrzyska olimpijskie W 1992 na igrzyskach w Barcelonie zdobyła złoty medal w grze pojedynczej, pokonując w finale reprezentantkę Korei Południowej Bang Soo-hyun (był to pierwszy złoty medal olimpijski w historii startów Indonezji). Cztery lata później, w 1996 na igrzyskach w Atlancie, wywalczyła brązowy medal w tej samej konkurencji.
Mistrzostwa świata i pozostałe turnieje W 1993 została mistrzynią świata podczas turnieju w Birmingham. Zdobywała również brązowe medale mistrzostw świata w singlu w 1991 w Kopenhadze oraz w 1995 w Lozannie. W 1996 triumfowała w zawodach Indonesia Open, a w 1997 wygrała Malaysia Open oraz Vietnam Open. W 1998 zajęła drugie miejsce w finale Konica Cup Singapore (Singapore Open), przegrywając decydujący mecz z Ye Zhaoying.
Do jej najważniejszych osiągnięć należą: 4 tytuły All England Open (1990, 1991, 1993, 1994) 6 triumfów w World Badminton Grand Prix Finals (1990–1994, 1996) 6 zwycięstw w Indonesia Open (1989, 1991, 1994, 1995, 1996, 1997) 3 zwycięstwa w Japan Open (1992, 1994, 1995) 5 tytułów Badminton World Cup (1989, 1993, 1994, 1996, 1997) dwukrotne zwycięstwo w rozgrywkach o Uber Cup wraz z reprezentacją Indonezji (1994, 1996)
Życie prywatne i działalność po zakończeniu kariery W lutym 1997 poślubiła Alana Budikusumę, indonezyjskiego mistrza olimpijskiego z 1992 w singlu mężczyzn. Wkrótce potem podjęła decyzję o zakończeniu zawodowej kariery sportowej.
W maju 2004 została uhonorowana miejscem w Galerii Sław Badmintona (BWF Hall of Fame). W 2018 zapaliła znicz podczas ceremonii otwarcia igrzysk azjatyckich w Dżakarcie.
Przypisy
Kategoria:Indonezyjscy badmintoniści Kategoria:Medaliści letnich igrzysk olimpijskich w badmintonie Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1992 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996 Kategoria:Urodzeni w 1971