Olifant Records – polska niezależna wytwórnia muzyczna z Gdańska specjalizująca się głównie w muzyce punk rock oraz oi!. Choć pośród wydanych przez nią albumów muzycznych znajdują się także takie, które prezentują inne nurty muzyczne jak przykładowo viking metal. Jej założycielem i właścicielem jest Piotr Bosak, znany w środowisku pod pseudonimem "Bosy". Wytwórnia założona została w 1999 r. W swoim dorobku ma wydane przez siebie albumy zespołów z Polski, jak i zagranicznych kapel europejskich oraz kilku spoza Europy.
Historia i wydawnictwo Niezależna wytwórnia muzyczna powstała i prowadzi swoją działalność w Gdańsku. W tym mieście znajduje się siedziba firmy. Jej twórcą i właścicielem jest Piotr Bosak. Wydawnictwo specjalizuje się w muzyce z nurtu punk rock i oi!, choć zdarzają się wydawnictwa zespołów z innych nurtów muzycznych jak Rock Against Communism, viking metal, heavy metal czy rock patriotyczny. Właściwa nazwa własna firmy, pod którą prowadzona jest działalność gospodarcza zarejestrowana w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej brzmi „Olifant Piotr Bosak” (NIP: 9570462104, REGON: 220660080). Data rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej określona w tym rejestrze to 1.09.2008 r., choć działalność wydawnicza pod tą marką prowadzona była już wczesnej, a pierwsze albumy wydane zostały już w 2004 r.. Natomiast jedno ze źródeł – opracowanie dotyczące polskiego rynku fonograficznego w latach 2011-2012 – oraz niekiedy także inne opracowania podają, że wytwórnia została założona w 1999 r. (co zbieżne jest z rokiem założenia portalu „streetmusic.pl” – zobacz dalej).
Piotr Bosak znany jest także pod pseudonimem "Bosy".
Firma Olifat to wydawnictwo muzyczne i także sklep internetowy, w którym można nabyć zarówno albumy muzyczne wydawane przez Olifant oraz przez inne wytwórnie, jak i gadżety związane z zespołami muzycznymi, subkulturami oraz szeroko pojętą muzyką niezależną. Jednak początki działalności Piotra Bosaka na tym polu to portal internetowy „www.skinhead.civ.pl”. Tu na starcie promocja prowadzona była o dziwo w pismach o opcji lewicowej. Pozwoliła jednak ona szerzej wypłynąć na rynek, dzięki czemu sam portal zyskał rozpoznawalność. Tyle, że pojawiły się na nim coraz mocniej nurty związane nie tylko z neutralnym oi!, ale i prawicowe, związane z Rock Against Communism oraz „White Power”. Główna dewiza jednak pozostała – „Oi! Skinheads”. Następnie powstało wydawnictwo muzyczne działające już pod obecnym brandem „Olifant Records”. Wytwórnia prowadzi własną stronę internetową ze sklepem muzycznym pod adresem „olifant.com.pl”. Sam "Bosy" założył także powiązaną stronę internetową „streetmusic.pl”, działającą od 1999 r.. Pojawiały się na nim między innymi recenzje wydawanych przez Olifant albumów muzycznych, a oprócz tego między innymi felietony i wywiady z muzykami. Ponadto "Bosy" wydawał zina „Nie jesteś jednym z nas”. Po roku 2010 r. Olifat Records było jedną z trzech polskich wytwórni, które walnie przyczyniły się do rozruszania krajowego rynku albumów wydawanych na pytach gramofonowych w zakresie sceny punk i oi!.
Wydawnictwa Wprowadzenie do wydawnictw Pierwsze albumu muzyczne spod znaku „Olifant Records” ukazały się w 2004 r. Niestety brak jest informacji o albumie z numerem 1. Być może traktowany jest jako pierwszy album Olifanta płyta formacji The Junkers pod tytułem „To Jest Oi!”, której wydawcą jednak była wytwórnia „Chaos Legion”, a jej indywidualny identyfikator to „CHAOS CD 01”. Olifant prowadził dystrybucję tego albumu, ale według niektórych opracowań także uczestniczył, czy też pomagał, w wydaniu tego albumu. W każdym razie z tego samego roku pochodzi wydany już przez „Olifant Records” album grupy The Gits zatytułowany „Holiday In Majdanek”. Otrzymał on numer 2 (identyfikator „Olifant Records 002” / „OR002”). Już w tym pierwszym roku ukazało się 7 publikacji wydanych nakładem „Olifant Records”. W kolejnych latach wydawca publikował zarówno konkretne albumy zespołów muzycznych, jak i splity oraz składanki, pojedyncze lub w ramach serii wydawniczych. W wydawanych albumach dominują polscy wykonawcy, ale nie tylko, bowiem można znaleźć sporo publikacji z utworami zespołów z innych krajów europejskich oraz kilku spoza Europy.
Serie wydawnicze i albumy kompilacyjne Wytwórnia publikowała także składanki. Były to wydawnictwa pojedyncze lub w ramach serii wydawniczych. Można to wymienić przykładowo: seria wydawnicza pod tytułem „Muzyka ulicy muzyka dla mas”: „Muzyka ulicy muzyka dla mas vol. 1” – 2004 r., Olifant Records 006 / OR 006 „Muzyka ulicy muzyka dla mas vol. 2” – 2006 r., Olifant Records 014 / OR 014 „Muzyka ulicy muzyka dla mas vol. 3” – 2014 r., Olifant Records 058 / OR 058 „Muzyka ulicy muzyka dla mas vol. 4” – 2016 r., Olifant Records 079 / OR 079 „Polska gola”: „Polska gola!” – 2006 r., Olifant Records 017 / OR 017 „Polska gol vol. 2” – 2012 r., Olifant Records 065 / OR 065 tribute albumy: „Tribute to Ramzes & The Hooligans” – 2008 r., Olifant Records 031 / OR 031 „Tribute to Rezystencja” – 2008 r., Olifant Records 032 / OR 032 „Świeża krew”: „Świeża krew, vol. 1” – 2006 r., Olifant Records 019 / OR 019 „Świeża krew, vol. 2” – 2014 r., Olifant Records 078 / OR 078 „Choiraki - Cwaniackie Nuty” – 2010 r., Olifant Records 053 / OR 053 „Banned From The Chaos Vol. 1” – 2021 r., Olifant Records 138 / OR 138.
Zespoły muzyczne Polskie zespoły muzyczne Polskie zespoły muzyczne, których przynajmniej jeden album muzyczny został wydany przez „Olifant Records” (według stanu na wrzesień 2025 r.): All Bandits, Alles Raus, Awantura, Bachor, Bistro Boys, The Blakauts, BTM, Choirak, Contra Boys, Croix Noire, De Press, Faul, Flat Caps, Game Over, Gan, The Gits, Harpagan, Hippie Raus, Horrorshow, Horytnica, I.V.C., The Junkers, Kill The Rich, Komando Bimber, Krawal Banda, Lamia Reno, Leśne Licho, Lumpex 75, Marass, Niters, Odsiecz, The Pizdziores, Po prostu, Polska, Rape & Plunder (z udziałem muzyków zagranicznych), Ramzes & The Hooligans, Rejestracja, Rezystencja, Ring, Rozbiesz Sie, The Sandals, Skunx, Surowa Generacja, Sztorm 68, The Trolls, W.K.G. / Wielka Kupa Gówna, Werwolf 77, Wróg, Wróg Publiczny.
Zagraniczne zespoły muzyczne Zagraniczne zespoły muzyczne, których przynajmniej jeden album muzyczny został wydany przez „Olifant Records” (według stanu na wrzesień 2025 r.): Agent Bulldogg (Szwecja), Antipati (Szwecja), Battle Scarred (Szwecja), Bakers Dozen (Szkocja), Bronco Army (Brazylia), Bruno Hansen (Szwecja), Buzz Off! (Niemcy), Comando Suicida (Argentyna), Contemptuous (Szwecja), Disturbed Mother Fucker (Wielka Brytania), The Firm (Holandia), Haggis (Norwegia), Hammered Mother Fucker (Wielka Brytania), Heroes (Szwecja), Hispánica (Hiszpania), Hombres de Barrio (Kolumbia), Hungarica (Węgry), Kalevalan Viikingit (Finlandia), Kill Baby, Kill! (Belgia), Les Vilains (Belgia), NápOi!ka (Czechy), No Quarter (Anglia), Operace Artaban (Czechy), Paris Violence (Francja), The Pride (Belgia), Projekt Oi! (Szwecja), Skinfull (Anglia), Sorry...No! (Niemcy), SOT (Szwecja), Spitting Dummies (Wielka Brytania), Svornost (Czechy), Tills Döden Skiljer Oss Åt (Szwecja), Ultima Thule (Szwecja), Völund Smed (Szwecja), The Winning Hand, Yesterday's Heroes (Kolumbia).
Opinie i krytyka W jednym z artykułów, który ukazał się w Skinhead Revolt Zine z 2010 r., Olifant Records został określony mianem ostatniej ostoi oi! w Polsce. W ramach krajowej sceny muzycznej to właśnie ta wytwórnia stała się swego czasu w zasadzie jedyną lub przynajmniej zdecydowanie dominującą dla nurtu oi! Brak bowiem było innego wydawcy, który w tak szerokim zakresie publikowałby w Polsce albumy kapel z tego nurtu. Podobnie postrzegał to wydawnictwo, przynajmniej początkowym okresie jego działalności, Mariusz Prokulski – „Bezkoc” (wydawnictwo Pasażer, zin „Pasażer”). Choć w latach wcześniejszych w pewnym stopniu taką rolę pełniła wytwórnia Rock’n’Roller (następnie Jimmy Jazz Records) oraz wydawany przez nią zin „Garaż”. Jednak generalnie znacznie zakres ich działalności (punk rock, ska, hardcore punk i inne) mocno ograniczył zaangażowanie w samą scenę oi!, ale spowodował również odejście samych skinheadów od tego typu konglomeratu.
Warto także zaznaczyć, że zespoły współpracujące z tą wytwórnią, mają zazwyczaj bardzo pozytywne zdanie dotyczącej jej działalności oraz dobrych, wzajemnych relacji. Do takich formacji należy między innymi Skunx, Gan, czy Game Over. Ta ostania z wymienionych kapel podkreśla, że „Bosy” bardzo pomógł zespołowi przy wydaniu płyty i dał dobre warunki współpracy. Dobre oceny wydawcy znaleźć można także opiniach prasowych. Przykładowo można przytoczyć pogląd z 2017 r., zawartą w „Real Enemy” nr 17, że Olifant Records to najlepsze polskie wydawnictwo muzyczne, oczywiście w odniesieniu do tej konkretnej sceny muzycznej. Sam „Bosy” także mówi o dobrej współpracy z zespołami. W tym aspekcie tak ocenia przykładowo formację De Press.
Jednak w dużej części środowisk społecznych, przede wszystkim lewicowych i liberalnych, a także w ruchach antyrasistowskich, antyfaszystowskich i zbliżonych, wymienione w historii strony internetowe oraz sama wytwórnia ta są mocno krytykowane. Zarzuty dotyczą zarówno Piotra Bosaka ("Bosy"), choćby w tym aspekcie, że jako twórca oraz administrator wymienionych wyżej stron i forów nie protestował, nie przeciwdziałał – zdaniem autora tej krytyki – ich zdominowaniu przez skrajnie prawicowe opcje, wręcz uznawane przez niego za neonazistowskie i z ruchu „White Power”. Po prostu pozwolił na to, co miało doprowadzić do zawłaszczenia przez ten kierunek apolitycznego ruchu oi! skinheads. Podnosi się tutaj także, że wydawca poszedł za daleko w prawą stronę, publikując albumy muzyczne zespołów, które przez te środowiska społeczne oskarżane są o neofaszyzm, neonazizm, rasizm itp. kwestie. W tym kontekście, we wspominanym we wstępie artykule, przykładowo wymienione są między innymi zespoły: The Gits – którzy według treści tego artykułu nie kryją swojej sympatii do polityki III Rzeszy, Contra Boys – przy czym tutaj zarzut dotyczy przeszłości artystycznej związanej między innymi z Konkwistą 88, a nie merytorycznych treści prezentowanych przez formację, oraz Kill Baby Kill. Z sarkazmem wymienione są także kapele oi!, które rzekomo grają , takie jak Lumpex 75, The Junkers, Flat Caps. Krytyka ta obejmuje nie tylko kwestie muzyczne, ale przykładowo wytwarzanie i sprzedaż przypinek o treści typu „Anti-Antifa”. Ponadto za kontrowersyjną podnoszona jest współpraca Olifant Records z takimi wydawcami i wydawnictwami jak Pure Impact Records, RAC & Oi!, Strong Survive, Nadstad, Okop Zine i Fuck PC.
W kontekście powyższych stwierdzeń zespoły nurtu oi!, nie mając praktycznie żadnego wyboru, trafiały właśnie do Olifant Records. Oznacza to, że kapele z tego nurtu jednoznacznie apolityczne, przykładowo takie jak Horrorshow, czy takie które nie tylko odrzucają ale i jawnie sprzeciwiają się poglądom oraz postawom prezentowanym choćby przez wyżej wspominane nurty prawicowe, współpracują z tą wytwórnią, na zasadach praktycznie narzuconych przez jej właściciela. Ich utwory pojawiają się przy tym na składankach obok piosenek kapel nieakceptowanych przez wyżej wskazane środowiska. W ten sposób powstała w Polsce swoista mieszanka oi! skinheds, grupująca kapele apolityczne, reprezentujące tą subkulturę – skinhead – z jej pierwotnymi postawami apolitycznymi, oraz kapele o wyraźnie prawicowych postawach i przesłaniach zawartych w utworach lub prezentowanych w przeszłości przez artystów współtworzących poszczególne grupy. To wzbudza w tych środowiskach również krytykę i sprzeciw. Jest również rozczarowanie, że apolityczna część rodzimego ruchu „oi! skinheds” nie wypracowała odrębności oraz własnej sceny i wydawnictwa.