Agnieszka Lajus (ur. 1974) – historyczka, teoretyczka, krytyczka i kuratorka sztuki, muzealniczka, badaczka europejskiego malarstwa i krytyki artystycznej XVIII i XIX wieku, doktor habilitowana nauk o sztuce, nauczycielka akademicka, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, od 2025 dyrektorka Muzeum Narodowego w Warszawie.
Życiorys W 1998 ukończyła studia w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. W drugiej połowie lat 90. podjęła pracę w Muzeum Narodowym w Warszawie, gdzie początkowo pracowała w Zbiorach Sztuki Europejskiej. W 2005 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o sztuce na Wydziale Historycznym UW. W tym samym roku podjęła pracę na UW, gdzie została adiunktem w Zakładzie Teorii Sztuki w Instytucie Historii Sztuki. W 2010 została adiunktem w Zakładzie Historii Sztuki i Kultury Nowoczesnej IHS UW.
W 2012 otrzymała grant Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki na przekład książki na język angielski. W tym samym roku uzyskała grant Narodowego Centrum Nauki na projekt badawczy: „Francuski wiek” i obrazy rokoka – wizje, rewizje, interpretacje. W latach 2012–2016 była wicedyrektorem do spraw studenckich Instytutu Historii Sztuki UW. W latach 2017–2018 była pełniącą obowiązki kierownika Zakładu Historii Sztuki i Kultury Nowoczesnej UW. W 2018 na podstawie dorobku naukowego i rozprawy „Francuski wiek” i obrazy rokoka w świetle nowoczesnej krytyki i sztuki. Wizje, rewizje, interpretacje uzyskała stopień doktora habilitowanego w zakresie nauk o sztuce.
W latach 2018–2024 była kuratorką Zbiorów Malarstwa Polskiego do 1914 Muzeum Narodowego w Warszawie. W latach 2019–2020 była przewodniczącą Kolegium Kuratorów MNW. Współtworzyła wystawy Malarstwa niemieckiego w XIX wieku ze zbiorów polskich (MNW, 2005), Le siecle français. Francuskie malarstwo i rysunek XVIII wieku ze zbiorów polskich (MNW, 2009), Biedermeier (MNW i Muzeum Narodowe w Szczecinie, 2017–2018); Pologne 1840–1914: Peindre l'âme d’une nation (Louvre-Lens, 2019–2020) oraz jej polskiej edycji (Polska. Siła obrazu, MNW, 2020–2021), Arkadia (MNW, 2023–2024); La Pologne révée. 100 chefs-d’oeuvre du musée national de Varsovie (Fondation de l'Hermitage, Lozanna, 2025) oraz Czarny Karnawał. Ensor/Wojtkiewicz (MNW, 2025–2026).
Od lutego 2024 pełniła obowiązki dyrektorki Muzeum Narodowego w Warszawie. Ministra kultury i dziedzictwa narodowego Hanna Wróblewska powołała ją na stanowisko dyrektorki Muzeum Narodowego w Warszawie od dnia 1 lutego 2025.
Została członkinią między innymi Międzynarodowej Rada Muzeów (IMCO), Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Rady do spraw Muzeów i Miejsc Pamięci Narodowej, Rady Muzeum Narodowego we Wrocławiu oraz komitetu doradczego czasopisma „Nineteenth-Century Art Worlwide”.
Publikacje Monografie
Redakcja naukowa Współredaktor: Andrzej Pieńkos. Współredaktor: Andrzej Pieńkos. Katalog wystawy. Współredaktor: Zbigniew Skowron.
Katalog wystawy, Musée Louvre-Lens. Współredaktorzy: Iwona Danielewicz Marie Lavandier, Luc Piralla-Heng Vong.
Nagrody W 2010 za książkę Śladami dawnych mistrzów. Mit Holandii złotego wieku w dziewiętnastowiecznej kulturze artystycznej otrzymała Nagrodę Rektora UW Clio III stopnia. Tę samą nagrodę otrzymała ponownie w 2017 za książkę „Francuski wiek” i obrazy rokoka w świetle nowoczesnej krytyki i sztuki. Wizje, rewizje, interpretacje.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy historycy sztuki Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy kuratorzy sztuki Kategoria:Polscy krytycy sztuki Kategoria:Urodzeni w 1974