Wiesław Żakowicz (ur. 9 listopada 1945 w Krakowie) – polski saksofonista. Brat wokalistki Elżbiety Żakowicz.
Kariera muzyczna Wywodzi się z krakowskiego środowiska muzycznego, gdzie w latach 60. XX wieku debiutował, grając w zespołach Big Beat Six i Czarne Perły. W styczniu 1968 roku dołączył do Niebiesko-Czarnych, gdzie wraz z Mirosławem Polarkiem (eks-Tarpany); saksofon tenorowy i barytonowy, flet; odszedł w roku 1971) wzbogacił brzmienie formacji, nagrywając m.in. trzeci album zespołu Mamy dla was kwiaty (Pronit, 1968), a w 1969, czwarty longplay zatytułowany Twarze (Pronit, 1969) oraz w 1968 roku wystąpił wraz z nim w filmach Przekładaniec (reż. Andrzej Wajda) i Kulig (reż. Stanisław Kokesz). Pierwszą okazją do zaprezentowania Niebiesko-Czarnych w nowej odsłonie, był jubileusz jego 5-lecia, obchodzony podczas III Musicoramy w maju 1968 roku. Jako jeden z członków grupy, wziął także udział w akcji zbierania funduszy na wykupienie willi Atma Karola Szymanowskiego (zespół przekazał na ten cel wpływy z dwóch koncertów, które miały miejsce w roku 1969). W 1972 roku zarejestrował wraz z Niebiesko-Czarnymi na dwóch longplayach, pierwszą polska rock-operę Naga, której premiera na scenie miała miejsce 22 kwietnia 1973 roku w Teatrze Muzycznym w Gdyni (zespół wziął udział w 136 spektaklach, gdyż tyle łącznie się odbyło – z grupą współpracował wówczas Stan Borys). Fragmenty Nagiej były prezentowane m. in. podczas koncertów z węgierską Omegą na XV Musicoranie w 1973 roku, czy podczas XVI Jazz Jamboree (1973). Koncertował z Niebiesko-Czarnymi w kraju, a także za granicą, tj. w: Belgii (1968), Francji (1968), Jugosławii (1969, 1971), Finlandii (1969, 197), 1971), Czechosłowacji (1970, 1975), RFN (1970, 1971), Stanach Zjednoczonych (1971), Kanadzie (1971), RFN (1971), Bułgarii (1971), NRD (1972 – trzykrotnie, 1973 – dwukrotnie, 1975 – dwukrotnie) i ZSRR (1974, 1975, 1976). Przyjmuje się, że po koncercie we Lwowie, który miał miejsce 30 czerwca 1976 roku na zakończenie ostatniej trasy koncertowej Niebiesko-Czarnych po Związku Radzieckim – zespół przestał istnieć, a muzycy kontynuowali swoje kariery w innych konfiguracjach muzycznych. W latach 1980–1981 wchodził w skład reaktywowanej po latach, krakowskiej grupy Szwagry.
Wybrana dyskografia Z zespołem Niebiesko-Czarni Albumy studyjne 1968: Mamy dla was kwiaty (LP, Pronit – XL 0481) 1969: Twarze (LP, Pronit – SXL 0560) 1972: Rock-Opera "Naga I (LP, Polskie Nagrania „Muza” – XL / SXL 0881) 1972: Rock-Opera "Naga II (LP, Polskie Nagrania „Muza” – XL / SXL 0882)
Albumy koncertowe 2017: Niebiesko-Czarni w USA (CD, Teddy Records – TRCD 1109 / LP Teddy Records – TRLP 104) 2021: Pod naszym niebem. Nagrania koncertowe z lat 1964–1974 (CD, Kameleon Records, KAMCD 54)
Kompilacje 2001: Niebiesko-Czarni – live 68 (CD, Wydawnictwo 21 – 21.009) 2016: Adagio Cantabile. Nagrania archiwalne z lat 1967–1969 (CD, Kameleon Records, KAMCD 51) 2016: Na betonie kwiaty nie rosną. Nagrania archiwalne z lat 1969–1970 (CD, Kameleon Records, KAMCD 52) 2017: Ostatni kosmyk nocy. Nagrania archiwalne z lat 1971–1974 (Kameleon Records, KAMCD 53)
Z zespołem Szwagry Nagrania archiwalne 1980: Długa Droga, Naprzeciw jesieni, Cyt, cyt, Podkład
Przypisy
Kategoria:Polscy saksofoniści Kategoria:Muzycy Niebiesko-Czarnych Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1945