Wyspa Vancouver i jej Dependencje - kolonia korony brytyjskiej istniejąca w latach 1849-1866. Położona była na wyspie Vancouver należącej obecnie do Kanady.
Osadnictwo na wyspie W marcu 1778 James Cook wybudował osadę na wyspie. Spędził tam około miesiąca, włączając ją do terytorium Wielkiej Brytanii. Handlarz futrami John Meares przybył w 1786, a w 1788 założył jednobudynkową placówkę handlową w pobliżu wioski Yuquot.
Spór o przynależność Imperium hiszpańskie również wysyłało ekspedycje w ten obszar. Komendant Esteban José Martínez zbudował fort w Yuquot w 1789 roku, przejął kilka brytyjskich statków i ogłosił wyspę hiszpańską. Fort został ponownie założony w 1790 roku przez Francisco de Elizę. Przynależność wyspy pozostawała przedmiotem sporu między Hiszpanią a Wielką Brytanią.
W 1792 roku kapitan George Vancouver przybył, aby spotkać się z hiszpańskim komendantem Juanem Francisco de la Bodega y Quadra, ale ich negocjacje nie przyniosły rozstrzygnięcia w sprawie przynależności wyspy. Niemal doszło do wojny o tę kwestię. Konfrontacja ta przeszła do historii jako Kryzys Nootka. Został on zażegnany, gdy oba kraje zgodziły się uznać prawa drugiej strony do tego obszaru na mocy pierwszej Konwencji Nootka w 1790. Oba państwa podpisały drugą Konwencję Nootka w 1793 i trzecią rok później. Zgodnie z tym porozumieniem, Hiszpanie rozebrali swój fort i opuścili Vancouver, oddając ją i jej przyległości Brytyjczykom.
Kolonia W 1849 powstała Kolonia Vancouver, którą wydzierżawiono Kompanii Zatoki Hudsona na dziesięć lat za roczną opłatą w wysokości siedmiu szylingów. W ten sposób w 1849 kompania przeniosła swoją zachodnią siedzibę z fortu Vancouver nad rzeką Kolumbia (obecnie Vancouver w stanie Waszyngton) do fortu Victoria. James Douglas został przeniesiony z Vancouver do Victoria, aby nadzorować działalność kompanii na zachód od Gór Skalistych"Hudson's Bay Company".
Brytyjskie biuro kolonialne nadało temu terytorium status kolonii korony brytyjskiej 13 stycznia 1849. Jamesowi Douglasowi powierzono zadanie wspierania osadnictwa brytyjskiego. Richard Blanshard został mianowany gubernatorem kolonii. Odkrył on, że władza Kompanii Zatoki Hudsona nad nową kolonią była niemal absolutna, a Douglas sprawował w praktyce panowanie nad wyspą. Nie było tam służby cywilnej, policji ani milicji, a niemal każdy kolonista pracował w kompanii. Sfrustrowany Blanshard zrezygnował ze stanowiska rok później i wrócił do Anglii. W 1851 roku jego rezygnacja została sfinalizowana, a biuro kolonialne mianowało gubernatorem Jamesa Douglasa. mały|Flaga Vancouver została zatwierdzona w 1865. Flaga ta wykorzystuje pieczęć kolonialną Vancouver z 1849. Prawdopodobnie nigdy nie była faktycznie wywieszana w czasach kolonialnych, ale obecnie jest używana jako nieoficjalna flaga kolonii.
Zjednoczenie Vancouver i Kolumbii Brytyjskiej W 1862 Victoria otrzymała prawa miejskie, a Thomas Harris został wybrany na burmistrza. W 1865 budżet kolonii załamał się, a zgromadzenie nie chciało i nie było w stanie przedstawić propozycji zwiększenia dochodów, przez co administrator Edward Arthur Kennedy ledwo był w stanie utrzymać administrację. Coraz bardziej naciskano na połączenie z powstałą w 1858 Kolumbią Brytyjską.
Obie kolonie zostały połączone w 1866 roku w Kolumbię Brytyjska. Kennedy został mianowany gubernatorem zjednoczonej kolonii, jednakże w tym samym roku opuścił urząd, a później został gubernatorem Brytyjskiej Afryki Zachodniej. Victorię ustanowiono stolicą.
W 1867, na mocy Ustawy o Brytyjskiej Ameryce Północnej, została utworzona Konfederacja Kanady. Zjednoczone kolonie dołączyły do niej 20 lipca 1871. Victoria została ogłoszona stolicą Kolumbii Brytyjskiej.
Lista gubernatorów
Richard Blanshard, 1849–1851 James Douglas, 1851–1864 Arthur Edward Kennedy, 1864–1866
Zobacz też
Świńska wojna
Przypisy
Kategoria:Historia Kolumbii Brytyjskiej Kategoria:Dawne terytoria zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Północnej Kategoria:Vancouver (wyspa)