Bartosz Szydłowski (ur. 1968 we Wrocławiu) – polski reżyser teatralny, kurator i menedżer kultury. Współtwórca i dyrektor Teatru Łaźnia Nowa w Krakowie, inicjator i dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska Komedia. W swojej działalności łączy teatr z refleksją społeczną i obywatelską, realizując projekty angażujące lokalną społeczność. Współtwórca Domu Utopii – Międzynarodowego Centrum Empatii. Laureat Nagrody im. Józefa Dietla (2009) oraz Złotego Medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2025).
Życiorys Dorastał w Krakowie, związany z dzielnicą Nowa Huta. Ukończył filmoznawstwo w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego (1994) oraz Wydział Reżyserii Dramatu krakowskiej PWST (obecnie AST) w 1998 roku.
W 1996 roku współtworzył na krakowskim Kazimierzu niezależne Stowarzyszenie Teatralne „Łaźnia”, które w 2004 roku zostało przekształcone w miejską instytucję kultury – Teatr Łaźnia Nowa w Nowej Hucie. Szydłowski pełni funkcję dyrektora i kształtuje profil teatru łączącego działania artystyczne z programami społecznymi, edukacyjnymi i partycypacyjnymi.
Od 2008 roku jest dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska Komedia w Krakowie, prezentującego najważniejsze spektakle polskiego teatru oraz produkcje zagraniczne.
Twórczość Szydłowskiego koncentruje się na relacji teatru ze współczesnością, łącząc wątki społeczne, lokalne i polityczne z refleksją nad rolą sztuki w życiu publicznym.
Pełni funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego Teatru Łaźnia Nowa (2004–2017, ponownie od 2023) oraz dyrektora artystycznego festiwalu Boska Komedia (od 2008).
Spektakle Miłość Fedry (Sarah Kane), Stowarzyszenie Teatralne „Łaźnia” (2001). Tatuaż (Dea Loher), „Łaźnia” (2002). Pan Paweł (Sławomir Mrożek), „Łaźnia” (2003). Pokolenie porno (Paweł Jurek), „Łaźnia” (2003). Edyp. Tragedia nowohucka (wg Sofoklesa), Teatr Łaźnia Nowa (2006). Krwawe wesele, czyli muzyczna opowieść o cygańskim sercu (wg Federico García Lorca), Teatr Łaźnia Nowa (2007). Moralność Pani Dulskiej, czyli w poszukiwaniu zagubionego czakramu (Gabriela Zapolska – adaptacja), Teatr Łaźnia Nowa (2009). Fakir, czyli optymizm (Sławomir Mrożek – adaptacja), Teatr Łaźnia Nowa (2011). Klub miłośników filmu Misja, Teatr Łaźnia Nowa (2013) – reż. Bartosz Szydłowski. Przypadek Krzysztofa Kieślowskiego, Teatr Łaźnia Nowa (2016). Wałęsa w Kolonos (tekst Jakub Roszkowski, inspirowane Sofoklesem), Teatr Łaźnia Nowa (2018). Konformista 2029 (inspirowane powieścią Alberta Moravii), Teatr Łaźnia Nowa (2018). Hamlet (William Shakespeare / Stanisław Wyspiański), Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (2019). Śnieg (wg Orhana Pamuka), koprodukcja Teatr Łaźnia Nowa / Teatr Studio / Teatr Śląski / Teatr Wybrzeże (2021). Strach i nędza 2022 (inspirowane Bertoltem Brechtem), Teatr Łaźnia Nowa (2022). Urban. Idę po was…, Teatr Łaźnia Nowa (2024). Czerwone i czarne (wg Stendhala), Teatr Łaźnia Nowa (2025). Proces Eligiusza Niewiadomskiego, Teatr Łaźnia Nowa (2025). Czekając na barbarzyńców, Teatr Łaźnia Nowa (2026).
Odznaczenia Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” – 2025 Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” – 2010 Odznaka „Honoris Gratia” – 2025
Nagrody i wyróżnienia Nagroda im. Józefa Dietla (2009), nominacja do Paszportu „Polityki” (2000).
Bibliografia Bartosz Szydłowski – biogram na Culture.pl, Instytut Adama Mickiewicza.
Artykuł „Sztuka przywództwa – o spektaklach politycznych Bartosza Szydłowskiego”, e-teatr.pl.
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil na Culture.pl
Teatr Łaźnia Nowa – strona oficjalna Boska Komedia – strona festiwalu
Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1968 Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Honoris Gratia”