Uniwersytet w Ferrarze () – jest publiczym uniwersytetem w Ferrarze, w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania. Został założony w 1391 roku przez ówczesnego władcę miasta, księcia Alberta z rodu Este za pozwoleniem papieża Bonifacego IX, który jest tym samym jednym z najstarszych uniwersytetów we Włoszech.
Historia W pierwszych dekadach XV wieku istnienie Uniwersytetu sprzyjała napływowi do miasta intelektualistów i myślicieli, cudzoziemców, pieniędzy, a w konsekwencji handlu, co zwiększyło jego sławę i prestiż. Były to czasy Nicolò da Longo, znanego jako Leonicenus, lekarza, filozofa i matematyka, Giovanniego Manardo. W ich ślady poszli Gabrielle Falloppio i Giovanni Battista Canani, autorzy cennych studiów anatomicznych, oraz Andreas Vesalius, późniejszy lekarz Karola V Habsburga.
Po ukończeniu studiów w Padwie i Bolonii, Mikołaj Kopernik przybył do Ferrary w 1503 roku i 31 maja uzyskał stopień naukowy z prawa kanonicznego. Oprócz Kopernika, innymi wybitnymi studentami i wykładowcami Uniwersytetu Este byli Teofrast Bombast von Hoenheim, znany jako Paracelsus, uczeń Leonicena i Manarda, który pozostawił niezatarty ślad w historii medycyny. Wśród wykładowców znaleźli się, oprócz już wymienionych, Celio Calcagnini, matematyk, literat, poeta i filozof, Andrea Alciato, prawnik z Mediolanu, który został wezwany do Ferrary, oraz Antonio Musa Brassavola, autor „Examen Omnium Simplicium Medicamentorum”, podstawowego dzieła z zakresu badań botanicznych tamtych czasów, opisującego ponad dwa tysiące roślin i ich względne właściwości lecznicze.
W 1598 roku Uniwersytet znalazł się pod wpływami papieskimi w Państwie Kościelnym.
Okres napoleoński
Wydarzenia historyczne końca XVIII wieku, po rewolucji francuskiej, nadały nowy impuls uniwersytetowi. W 1797 roku samorządy lokalne zostały zastąpione przez rząd Republiki Cispadańskiej, która połączyła się z Republiką Cisalpińską. Jednym z pierwszych posunięć wprowadzonych przez ten nowy rząd centralny było utworzenie katedry „Prawa Konstytucyjnego Cispadańskiego i Powszechnego Prawa Publicznego”, pierwszej w Europie. Katedrę powierzono księdzu, don Giuseppe Compagnoniemu z Lugo, sekretarzowi rządu, który zaproponował kolory zielony-biały-czerwony dla flagi republiki.
XX i XXI wiek
Po zjednoczeniu Włoch uniwersytet stał się uniwersytetem wolnym i w pierwszej dekadzie XX wieku studiowało na nim ponad pięciuset studentów. W tym czasie Uniwersytet obejmował Wydziały Prawa, Nauk Ścisłych, dwuletnie studia inżynierskie oraz Szkołę Farmacji (później Wydział). Następnie utworzono Wydział Lekarski, Wydział Nauk Ścisłych i Wydział Farmacji, a w 1968 roku utworzono Wydział Pedagogiczny.
Katedry Aktualnie zapisanych jest na uniwersytet w Ferrarze ok. 25 000 studentów. Posiada on trzynaście katedr: Architektura Nauki chemiczne, farmaceutyczne i rolnicze Ekonomia i zarządzanie Inżynieria Nauki o środowisku i profilaktyce Nauki humanistyczne Prawo Nauki o życiu i biotechnologie Matematyka i informatyka Nauki medyczne Neuronauki i rehabilitacja Fizyka i nauki o Ziemi Medycyna translacyjna
Uniwersytet oferuje szeroki zakres studiów licencjackich, magisterskich i doktoranckich w dziedzinie nauk ścisłych i humanistycznych. Niektóre obiekty znajdują się w nowoczesnych budynkach, takich jak Centrum Chemii/Biomedycyny i Centrum Nauki/Technologii, podczas gdy inne mieszczą się w prestiżowych budynkach o wartości artystycznej i historycznej.
Sport Uniwersyteckie Centrum Sportowe w Ferrarze(FERRARA UNIVERSITY SPORTS CENTER) jest amatorskim stowarzyszeniem sportowym uznanym przez uniwersytet, którego zadaniem jest promowanie i organizowanie studenckich zajęć sportowych.
Przypisy
Linki zewnętrzne https://www.unife.it/en?set_language=en
Kategoria:Ferrara