Anne Fontaine (ur. 15 lipca 1959 w Luksemburgu jako Anne-Fontaine Sibertin-Blanc) – luksemburska reżyserka filmowa, scenarzystka i była aktorka. Mieszka i pracuje we Francji. Zdobyła międzynarodowe uznanie za filmy takie jak Coco Chanel (2009) i Niewinne (2016).
Życiorys Urodzona jako Anne-Fontaine Sibertin-Blanc w Luksemburgu, siostra aktora Jean-Chrétiena Sibertin-Blanca, jako małe dziecko przeniosła się do Lizbony, gdzie jej ojciec, Antoine Sibertin-Blanc, był profesorem muzyki i organistą katedralnym. W okresie dojrzewania przeprowadziła się do Paryża i szkoliła się w tańcu u Josepha Russillo. Jest żoną producenta filmowego Philippe Carcassonne, z którym ma adoptowanego syna z Wietnamu.
Podczas gdy nadal tańczyła, została wybrana przez Roberta Hosseina do roli Esmeraldy w teatralnej produkcji Dzwonnik z Notre Dame z 1980 roku i mniej więcej w tym czasie zaczęła używać nazwiska Anne Fontaine. Kontynuowała karierę aktorską i stała się znana z ról w komediach takich jak Si ma gueule vous plaît... (1981) i P.R.O.F.S. (1985). Okazja do zostania asystentem reżysera przyszła wraz z inscenizacją powieści Louis-Ferdinanda Céline’a Podróż do kresu nocy w teatrze Renaud-Barrault w 1986 roku, gdzie poznała swojego przyszłego męża, producenta filmowego Philippe Carcassonne.
Pierwszy projekt Fontaine jako samodzielnej reżyserki, Les Histoires d’amour finissent mal... en général, zdobył Nagrodę im. Jeana Vigo w 1993 roku. W 1995 roku współpracowała ze swoim bratem przy komedii Augustin. Dwa lata później napisała i wyreżyserowała udany film Pranie chemiczne (Nettoyage à Sec), który zdobył Złotą Osellę za najlepszy scenariusz na Festiwalu Filmowym w Wenecji w 1997 roku.
W 1999 roku postać Augustina powróciła w filmie Fontaine Augustin, król kung-fu. Film Jak zabiłem mojego ojca został wydany w 2001 roku, a Nathalie... w 2003 roku. Film z 2005 roku W jej rękach był powszechnie określany jako thriller. Trzeci film o Augustinie, Nouvelle chance, został wydany w 2006 roku. Następnie powstał Dziewczyna z Monako w 2008 roku oraz film biograficzny o Coco Chanel, Coco Chanel, w 2009 roku.
Twórczość Fontaine nie jest łatwa do skategoryzowania, choć często używa się określenia „dramat psychologiczny". Powiedziała brytyjskiej gazecie: „Staram się pracować nad ślepą stroną moich postaci, w sposób freudowski: pytać, 'Jakie rzeczy o sobie są nieświadome?' Fascynuje mnie ironia losu, kiedy coś wymyka się spod kontroli. Wszystkie moje historie mają w sobie element okrucieństwa."
Jej późniejsze filmy obejmują Idealne matki (2013), Gemma Bovery (2014) oraz wysoko oceniony dramat wojenny Niewinne (2016), który zdobył wiele nagród festiwalowych. W 2024 roku wyreżyserowała film biograficzny Boléro o życiu tancerki i śpiewaczki Loie Fuller.
Filmografia Reżyseria Rok Tytuł Uwagi 1993 Les Histoires d’amour finissent mal... en général Debiut reżyserski, Nagroda im. Jeana Vigo 1995 Augustin 1997 Pranie chemiczne Złota Osella za scenariusz w Wenecji 1999 Augustin, król kung-fu 2001 Jak zabiłem mojego ojca z Michel Bouquet 2003 Nathalie... 2005 W jej rękach 2006 Nouvelle chance 2008 Dziewczyna z Monako 2009 Coco Chanel Nominacja do BAFTA 2011 Mój najgorszy koszmar 2013 Idealne matki 2014 Gemma Bovery z Gemma Arterton 2016 Niewinne Trzy nominacje do Cezara 2017 Reinwentując Marvina 2019 White as Snow 2020 Nocna zmiana 2021 Prezydenci 2024 Boléro
Role aktorskie 1980: Namiętne kuzynki jako Justine 1981: Si ma gueule vous plaît... jako Isabelle 1985: P.R.O.F.S. jako Marite 1999: Pas de scandale jako Nathalie
Nagrody i nominacje Nagroda im. Jeana Vigo 1993: nagroda za Les Histoires d’amour finissent mal... en général
Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji 1997: Złota Osella za najlepszy scenariusz – Pranie chemiczne 1997: nominacja do Złotego Lwa – Pranie chemiczne
Cezar 1998: nominacja do Cezara za najlepszy scenariusz – Pranie chemiczne 2006: nominacja do Cezara za najlepszą adaptację – W jej rękach 2010: nominacja do Cezara za najlepszą adaptację – Coco Chanel 2017: nominacja do Cezara za najlepszy film – Niewinne 2017: nominacja do Cezara za najlepszą reżyserię – Niewinne 2017: nominacja do Cezara za najlepszy scenariusz oryginalny – Niewinne
BAFTA 2009: nominacja do BAFTA dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego – Coco Chanel
Inne nagrody 1995: nominacja do nagrody Un Certain Regard na Festiwalu w Cannes – Augustin 2016: nagroda publiczności na City of Lights, City of Angels – Niewinne 2016: Andreas Award na Norweskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym – Niewinne 2016: nagroda publiczności na Festiwalu Filmowym w Provincetown – Niewinne
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Urodzeni w 1959 Kategoria:Ludzie urodzeni w Luksemburgu (miasto) Kategoria:Luksemburscy reżyserzy filmowi Kategoria:Luksemburscy aktorzy Kategoria:Francuscy reżyserzy filmowi Kategoria:Francuskie aktorki filmowe Kategoria:Francuskie aktorki teatralne Kategoria:Francuscy scenarzyści XX wieku Kategoria:Francuscy scenarzyści XXI wieku