10 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej (10 daplot) – oddział artylerii przeciwlotniczej 10 Dywizji Piechoty Polskich Sił Zbrojnych.

Formowanie i zmiany organizacyjne 10 dywizjon artylerii przeciwlotniczej rozpoczęto formować 25 stycznia 1942 na podstawie rozkazu dowódcy Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR l.dz. 650/Org./Tjn./42 z dnia 5 stycznia 1942 oraz rozkazu organizacyjnego nr 1 dowódcy dywizji z dnia 25 stycznia 1942, zawiązki dla 10 Dywizji Piechoty jak i dla 10 daplot wydzieliły:5 Dywizja Piechoty i 6 Dywizja Piechoty. Na podstawie rozkazu organizacyjnego nr 1 10 Dywizja Piechoty miała być formowana na podstawie etatów brytyjskich, w jej składzie podjęto formowanie 10 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej w Ługowaja na terenie Kazachskiej SRR. Po przywiezieniu zalążek kadrowych dywizjonu z Tockoje 19 stycznia 1942 podjęto od 24 stycznia organizację 10 daplot pierwszym dowódcą został ppor. Roman Szczypiński. W pierwszym okresie formowania z uwagi na uciążliwy klimat prowadzono głównie działania mające na celu zapewnienie dostatecznych warunków sanitarnych, żywnościowych i bytowych. W pierwszych dniach lutego 1942 roku umundurowano żołnierzy w mundury wzoru brytyjskiego. Przybywający ochotnicy i żołnierze przybywali z więzień, obozów pracy i miejsc zesłania ich stan fizyczny był bardzo zły.

W lutym rozszerzyła się epidemia tyfusu plamistego wśród żołnierzy dywizji. Warunki sanitarne opłakane, zaopatrzenie w żywność dostateczne. Dywizjon nie otrzymał broni za wyjątkiem 2 karabinów do pełnienia wart, ani żadnych sprzętów szkoleniowych. Pozostał na etapie organizacyjnym. Prowadzono jedynie zajęcia z musztry. W dniu 23 marca 1942 dywizjon został załadowany do wagonów kolejowych i transportem odjechał do bazy w Krasnowodzku. Wyjechało z dywizjonu 3 oficerów i 243 szeregowych. Następnie transportem morskim 30 marca przybył do Pahlevi w Iranie. Na miejscu dokonano dezynfekcji żołnierzy zdrowych i przebrano ich w nowe letnie umundurowanie, chorych odstawiono do szpitali brytyjskich w Teheranie.

Po około tygodniowym odpoczynku około 10 kwietnia 1942 dywizjon odjechał transportem samochodowym przez Kazvin, Hamadan, Kermanszach, Khanaqin i Baszubę, Habbanyah, a następnie przez Transjordanię dywizjon przybył do Palestyny. Stacjonował początkowo w obozach wojskowych Bashid i Gedera. następnie po kilku tygodniach przybył do obozu Beit Jirja, gdzie połączył się z 9 dywizjonem artylerii przeciwlotniczej.

Na miejscu 10 dywizjon art. plot podporządkowano pod komendanta Centrum Wyszkolenia Broni i Służb Wojska Polskiego na Środkowym Wschodzie ppłk Zygmunta Łakińskiego. Dywizjon zamieszkał w namiotach, w momencie przybycia do obozu wojskowego Beit Jirja liczył 1 oficer i 243 szeregowych. Działania dowódców skupiały się na poprawie kondycji fizycznej żołnierzy, odżywieniu oraz działaniach prozdrowotnych, takich jak: zwalczeniu chorób i poprawy warunków sanitarnych wśród przybyłych. Od 13 maja 1942 podjęto szereg działań organizacyjnych mających na celu zorganizowanie z żołnierzy 10 dywizjonu art. plot II dywizjonu 1 pułku artylerii przeciwlotniczej. Ostatecznie w skład II dywizjonu 1 paplot weszli ppor. Rober Szczypiński, ppor. Załman Karasik + 243 szeregowych.

Obsada personalna dowództwo dywizjonu

dowódca dywizjonu - ppor. Roman Szczypiński dowódca 1 baterii - ppor. Załman Karasik szef 1 baterii - ogn. Stanisław Kossakowski - dowódca 2 baterii - ppor. Stanisław Ratajczak szef 2 baterii - ogn. Władysław Ćwiertniak

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Oddziały 10 Dywizji Piechoty (PSZ) Kategoria:Polskie jednostki artylerii przeciwlotniczej utworzone w 1942