Ferdynand August Leopold Lobkowicz (także von Lobkovitz) (ur. 7 września 1655 w Neustadt an der Waldnaab – zm. 3 października 1715 w Roudnicy nad Labem) – trzeci panujący książę Lobkowicz oraz książę żagański, czeski arystokrata, dyplomata i dworzanin. Posiadał rozległe majątki w Czechach, Niemczech i na Śląsku, a jego główną siedzibą był zamek w Roudnicy nad Labem.
Pomimo niechęci Habsburgów spowodowanej upadkiem jego ojca, ostatecznie zdołał zrobić karierę dyplomatyczną, którą zwieńczył funkcją najwyższego ochmistrza cesarzowej Amalii Wilhelminy (w latach 1699–1708). Był również kawalerem Orderu Złotego Runa.
Z czterech małżeństw miał łącznie trzynaścioro dzieci; jego synowie Filip Hiacynt i Jerzy Krystian dali początek dwóm książęcym liniom rodu – roudnickiej i mieńskiej.
Życiorys Pochodził z książęcej linii starego czeskiego rodu Lobkowiczów. Urodził się jako jedyny syn cesarskiego pierwszego ministra Wacława Euzebiusza z Lobkowiczów (1609–1677) i jego drugiej żony, palatynki reńskiej Augusty Zofii von Pfalz-Sulzbach (1624–1682).
Brak zachowanych informacji o jego młodości, jednak z fragmentów korespondencji wynika, że dzieciństwo spędził w majątku Neustadt w Bawarii. W swoją podróż edukacyjną wyruszył we wrześniu 1673 roku w towarzystwie pięciu osób, z dość wysokim budżetem wynoszącym 7200 florenów rocznie. Jako syn cesarskiego pierwszego ministra i członek jednego z najbogatszych rodów monarchii habsburskiej występował pod nazwiskiem hrabiego z Mühlbergu, jednak wkrótce porzucił to incognito i pojawiał się w towarzystwie najwyższych sfer. Przez ziemie niemieckie i Alpy udał się do Włoch, gdzie dłuższy czas przebywał w Sienie, jednocześnie studiując. Gdy jesienią 1674 roku jego ojciec popadł w niełaskę i został zdymisjonowany, Ferdynand powrócił do Wiednia. Swoją podróż kontynuował dopiero od października 1675 roku, już z o wiele mniejszymi środkami finansowymi. Przebywał ponownie głównie we Włoszech – od końca 1675 roku spędził prawie pół roku w Rzymie, gdzie odwiedził byłą królową Szwecji Krystynę i odbył audiencję u papieża Klemensa X. Rzym opuszczał tylko sporadycznie (np. udając się do Neapolu), a latem 1676 roku, wracając przez Florencję i Wenecję, zakończył swoją kawalerską podróż w Neustadtcie.
Po śmierci ojca w 1677 roku został spadkobiercą rozległych rodowych majątków w Czechach, Niemczech i na Śląsku. W Czechach należały do niego dobra Roudnice nad Labem, Vysoký Chlumec, Nelahozeves, Jistebnice i Lobkovice; w Niemczech – posiadłości Neustadt i Störnstein, a na Śląsku – księstwo żagańskie. Czeskie majątki zostały w 1677 roku powiększone o zakup dóbr Želeč. Znaczna część dochodów była wówczas pochłaniana przez wciąż niedokończoną przebudowę głównej rezydencji w Roudnicy nad Labem. Przebudowę zamku ukończono w 1684 roku (architektem był Antonio della Porta), a następnie należało jeszcze umeblować 181 komnat zamkowych.
Książę Ferdynand August powiększył również odziedziczoną kolekcję książek. Biblioteka ostatecznie rozrosła się do ponad 3 500 tomów i jako cenny zbiór została włączona do rodowego fideikomisu. Częściowych modernizacji dokonano także w innych majątkach rodzinnych w Czechach, na przykład w zamku Vysoký Chlumec. Według planów Antonia Porty przebudowano również zamek w Lobkowicach.
Ze względu na upadek swojego ojca w 1674 roku Ferdynand August nie cieszył się zaufaniem cesarza Leopolda I i przez wiele lat, mimo wysokiego pochodzenia oraz rodzinnych koneksji, nie udawało mu się uzyskać stanowiska na dworze. Zajmował się więc zarządzaniem swoimi majątkami i często podróżował z Wiednia do posiadłości w Czechach i Niemczech. Swoje ambicje polityczne realizował jedynie częściowo jako uczestnik sejmu krajowego na Śląsku, gdzie reprezentował księstwo żagańskie. Dopiero w 1689 roku został mianowany cesarskim tajnym radcą, a następnie uzyskał ważne stanowisko dyplomatyczne — głównego komisarza przy Sejmie Rzeszy w Ratyzbonie (1691–1698). Na stanowisko to został powołany pod koniec 1691 roku, a do Ratyzbony przybył w lutym następnego roku. Jego obowiązki na Sejmie Rzeszy miały głównie charakter ceremonialny, natomiast faktyczne działania dyplomatyczne prowadził Jan Bedřich von Seilern, późniejszy kanclerz dworski.
Pod koniec 1698 roku Ferdynand August powrócił do Wiednia, gdzie w listopadzie tego samego roku otrzymał Order Złotego Runa. W grudniu 1698 został mianowany najwyższym ochmistrza cesarzowej Amalii Wilhelminy, żony przyszłego cesarza Józefa I. Funkcję tę pełnił do 1708 roku, po czym wycofał się z życia publicznego i resztę życia spędził w swoich posiadłościach, okazjonalnie uczestnicząc jeszcze w obradach sejmu krajowego na Śląsku.
Zmarł 3 października 1715 roku i został pochowany w kościele kapucynów pw. św. Wacława w Roudnicy nad Labem.
Rodzina Z czterech małżeństw miał łącznie trzynaścioro dzieci: # Żona Lata życia Rodzice żony Data i miejsce ślubu Dziecko Daty życia dziecka 1 Klaudia Franciszka z Nassau-Hadamaru 6 czerwca 1660, Hadamar6 marca 1680, Neustadt an der Waldnaab córka Maurycego Henryka, księcia Nassau-Hadamaru (1626–1679)i Ernestiny (Arnoštki), hrabiny Nassau-Siegen (1623–1668) 8/18 lipca 1677, Hadamar Eleonora 29 kwietnia 1678– 11 maja 1678 Leopold Chrystian 18 marca 1679– 28 lutego 1680 Filip Hiacyntzałożyciel linii roudnickiej 25 lutego 1680– 21 grudnia 1737 2 Maria Anna, margrabianka Baden-Baden i Hochbergu 8 września 1655, Baden22 sierpnia 1701, Cheb córka Wilhelma, margrabiego Baden-Baden (1593–1677)i Marii Magdaleny, hrabiny Oettingen (1619–1668) 17 lipca 1680 Józef Antoni Augustpoczątkowo kanonik w Kolonii i Ratyzbonie, później żołnierz; zginął jako feldmarszałek porucznik pod Belgradem 15 kwietnia 1681– 16 sierpnia 1717 Ferdynand Jan Franciszek 13 lutego 1685– 19 lipca 1686 Jerzy Krystianfeldmarszałek i założyciel linii hořínskiej (mieńskiej) 10 sierpnia 1686– 4 października 1753, Preszburg Bratysława Eleonora Elżbieta Amalia Magdalena∞ Adam Franciszek ze Schwarzenbergu (25 września 1680 – 11 czerwca 1732) 20 czerwca 1682– 5 maja 1741 Maria Ludwika Anna Franciszka∞ Anzelm Franciszek von Thurn und Taxis (30 stycznia 1681 – 8 listopada 1739) 20 października 1683– 20 stycznia 1750 Hedwiga Henryka 20 kwietnia 1688– 10 maja 1689 Augusta Franciszka 12 kwietnia 1690– 6 lutego 1691 Karol Ignacy Bonawentura 14 lipca 1692– 1701 3 Maria Filipina z Althannu 1671– 2 czerwca 1706 córka Michaela von Althann 3 grudnia 1703, Wiedeń 4 Maria Johanna ze Schwarzenbergusiostra męża córki Ferdynanda, Eleonory 16 grudnia 1681– 23 grudnia 1739 córka Ferdynanda ze Schwarzenbergu 16 listopada 1707 Maria Anna Ludwika 9 kwietnia 1711– 2 marca 1713 Maria Ernestyna 13 września 1714– 5 lipca 1718
Przypisy
Kategoria:Czeska szlachta Kategoria:Urodzeni w 1655 Kategoria:Zmarli w 1715