Benoît Peeters (ur. 28 sierpnia 1956 w Paryżu) – francuski pisarz, scenarzysta komiksowy, eseista i teoretyk narracji.
Znany jest przede wszystkim jako współtwórca cyklu komiksowego Mroczne Miasta (org. Les Cités obscures), stworzonego wspólnie z belgijskim rysownikiem François Schuitenem.
Życiorys Ukończył studia filozoficzne w Paryżu. Kontynuował edukację w École pratique des hautes études pod kierunkiem Rolanda Barthes’a, któremu poświęcił pracę badawczą dotyczącą albumu Les Bijoux de la Castafiore Hergégo. Posiada habilitację (habilitation à diriger des recherches), obronioną na Université Panthéon-Sorbonne.
Po studiach przeniósł się do Brukseli. Od początku kariery literackiej działał w wielu dziedzinach – pisał powieści, eseje, biografie, słuchowiska radiowe oraz scenariusze komiksowe.
Eseistyka i prace teoretyczne Jest uznanym znawcą i badaczem twórczości Hergégo. W 1983 opublikował esej Le Monde d’Hergé, który przyniósł mu uznanie w środowisku komiksowym. Był również redaktorem kolekcji Intégrale Hergé wydawnictwa Rombaldi oraz serii La Bibliothèque de Moulinsart w wydawnictwie Casterman.
Jako teoretyk i krytyk narracji, jest autorem licznych publikacji poświęconych komiksowi, literaturze i sztuce. Pisał m.in. o takich postaciach jak Paul Valéry, Sándor Ferenczi, Alain Robbe-Grillet, Jirô Taniguchi czy Chris Ware. W 2010 opublikował pierwszą biografię filozofa Jacques’a Derridy, przetłumaczoną na dziesięć języków.
Kariera komiksowa Peeters zadebiutował jako scenarzysta komiksowy w 1982 w magazynie „À Suivre”, gdzie rozpoczął współpracę z François Schuitenem nad serią Mroczne Miasta. Cykl ten, opowiadający o alternatywnym, równoległym świecie, szybko zdobył uznanie krytyków i czytelników. Do tej pory ukazało się piętnaście tomów serii, wielokrotnie nagradzanych i tłumaczonych na różne języki.
Wspólnie ze Schuitenem Peeters stworzył również inne projekty, m.in. Plagiat! (1989) dla Alaina Goffina oraz Dolorès (1989) dla Anne Baltus. W tym samym czasie kontynuował serię Ergün L’Errant Didiera Comèsa we współpracy z Patrickiem Deubelbeissem, z którym stworzył także Transpatagonien (1989).
W kolejnych latach Peeters opracował m.in. serię kryminalną Le Signe de Lucifer (1990, z Alainem Goffinem), Love Hôtel (1992, z Frédérikiem Boiletem), Le Théorème de Morcom (1992, ponownie z Goffinem) oraz Calypso (1994, z Anne Baltus). Wraz z Boiletem stworzył też komiksy Tôkyo est mon jardin (1997) i Demi-Tour (1999).
Styl i tematyka Twórczość Peetersa często koncentruje się na problemach narracji, przestrzeni i tożsamości. W jego komiksach i esejach widoczny jest wpływ filozofii strukturalizmu oraz semiotyki. Mroczne Miasta stanowi przykład narracji łączącej fantastykę, architekturę i refleksję społeczną.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Benoît Peeters w bazie Goodreads Benoît Peeters w bazie Lubimyczytać.pl
Kategoria:Francuscy autorzy komiksów Kategoria:Francuscy pisarze XX wieku Kategoria:Francuscy pisarze XXI wieku Kategoria:Francuscy językoznawcy Kategoria:Francuscy eseiści XX wieku Kategoria:Francuscy eseiści XXI wieku Kategoria:Absolwenci uczelni we Francji Kategoria:Artyści związani z Brukselą Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1956