Wiesław Brzozowski

Wiesław Adam Brzozowski (ur. 4 czerwca 1943 w Turośni Dolnej, zm. 12 maja 2000) – polski inżynier mechanik, działacz gospodarczy, prezes Widzewa Łódź (1987–1989).

Życiorys Ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej (1969). Pracował jako asystent projektanta w Zakładach Usług Inwestycyjnych Wojewódzkiego Związku Gminnych Spółdzielni w Białymstoku (1962–1963), mechanik operator w Technikum Budowlanym w Łodzi (1967–1968) oraz główny specjalista do spraw badań jakości wody w Łódzkich Zakładach Wyrobów Metalowych „Wizamet” w Łodzi (1970–1973), następnie jako główny specjalista do spraw technicznych (1973), zastępca dyrektora do spraw technicznych (1973–1977), dyrektor naczelny (1977–1980) w Kombinacie Maszyn Włókienniczych „Polmatex – Wifama” w Łodzi. W latach 1980–1982 pracował jako dyrektor produkcji Zjednoczonego Przemysłu Maszyn Włókienniczych „Polmatex” w Łodzi. Od 1982 pracował jako dyrektor naczelny Zakładów Aparatury Elektrycznej „Ema-Elester” w Łodzi.

Był członkiem Łódzkiego Komitetu Współpracy Gospodarczej z ZSRR (od 1983 jako przewodniczący), członkiem (od 1984) Stałej Grupy Roboczej Polsko-Radzieckiej do spraw Współpracy Gospodarczej i Naukowo-Technicznej. W latach 1987–1989 był prezesem Robotniczego Towarzystwa Sportowego Widzew. Ponadto należał do Związku Młodzieży Socjalistycznej (1963–1970), PZPR (od 1971), w tym jako członek (1973–1975 i od 1977) Komisji Ekonomicznej przy Komitecie Wojewódzkim w Łodzi.

Był wynalazcą, do jego realizacji należały: układ elektryczny do programowania krosien bezczółenkowych (1977), układ sterowania programowania cyklu roboczego maszyny tkackiej (1978) oraz układ samoczynnego zatrzymania krosna bezczółenkowego (1978).

Życie prywatne Był synem Marii i Eugeniusza Brzozowskich – nauczycieli Szkoły Podstawowej w Turośni Dolnej i żołnierzy Armii Krajowej zamordowanych przez Niemców 8 grudnia 1943 w Grabówce. Był wychowywany przez brata, żołnierza Armii Krajowej i radcę prawnego, Alojzego Brzozowskiego (ur. 1925).

Został pochowany na cmentarzu katolickim w Dobrej.

Odznaczenia Nagrody resortowe zespołowe: I stopnia (1975), II stopnia (1977), i III stopnia (1979), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju”, Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”, Odznaka „Zasłużony Pracownik Handlu Zagranicznego”, Złota Odznaka Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

Publikacje Przed nami pięciolatka nowoczesności, „Aktualności Elesteru” 1986; Wpływ tytanu, wanadu, niklu i chromu na strukturę, własności mechaniczne i technologiczne stopów Zn-Cu, Konferencja Plakatowa, Freinberg 1979.

Przypisy

Kategoria:Prezesi Widzewa Łódź Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Zmarli w 2000 Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Inżynierowie związani z Łodzią Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Pracownik Handlu Zagranicznego”