Klasztor św. Bonifacego (niem. Bonifatiuskloster) – neoromański klasztor oblatów znajdujący się w niemieckim mieście Hünfeld. Od 2016 siedziba władz Prowincji Środkowoeuropejskiej zakonu.
Historia Klasztor oblatów założono w 1895 roku, zakonników tymczasowo zakwaterowano w miejskim ratuszu. Budynek klasztorny wzniesiono w latach 1896–1899, a w latach 1899–1900 powstał kościół klasztorny. Konsekracja miała miejsce 6 sierpnia 1900. W 1903 roku zainstalowano organy autorstwa Fritza Clewinga. W latach 1914–1919 funkcjonował tu szpital wojskowy. W 1930 roku kompleks rozbudowano.
Placówka została zamknięta w 1941 roku przez władze nazistowskie, a zbiory biblioteki klasztornej wywieziono do Berlina. Zakonnicy wrócili tu we wrześniu 1946, po opuszczeniu kompleksu przez wojska amerykańskie. W 1950 bracia utworzyli męską szkołę zawodową. W latach 1963–1964 wyremontowano kościół klasztorny. W 1971 roku zamknięto seminarium zakonne funkcjonujące w klasztorze, a w 1981 roku założono dom opieki dla starszych zakonników. W 2016 przeniesiono tu z Moguncji siedzibę władz Prowincji Środkowoeuropejskiej zakonu, obejmującej klasztory w Niemczech, Austrii i Czechach.
Galeria
Przypisy
Klasztor św. Bonifacego Klasztor św. Bonifacego Kategoria:Obiekty sakralne w Hesji Kategoria:Architektura neoromańska w Niemczech Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Bonifacego