Klasztor w Mallersdorfie (niem. Kloster Mallersdorf) – dawne opactwo benedyktynów znajdujące się w niemieckiej gminie Mallersdorf-Pfaffenberg. Od 1869 klasztor macierzysty zakonu .
Historia Klasztor został założony w 1109 roku. Mnichów sprowadzono z klasztoru Michelsberg w Bambergu i klasztoru św. Emmerama w Ratyzbonie. W 1129 roku król Lotar III potwierdził uniezależnienie się opactwa od macierzystego klasztoru Niedermünster i przywileje samodzielnego wyboru opata oraz wójta. Około 1130 roku placówka została własnością biskupa Ottona z Bambergu. W 1177 roku konsekrowano bazylikę filarową, wzniesioną na fundamentach dawnego zamku. Świątynię przebudowano w połowie XIII wieku i poświęcono w roku 1265. W 1463 roku rozpoczęto budowę gotyckiego prezbiterium kościoła. Opat Erasmus Perfelder von Perfall (kadencja 1476–1495) otrzymał od Stolicy Piotrowej prawo do noszenia insygniów biskupich. Powiększono wówczas również klasztorną bibliotekę.
Kryzys funkcjonowania opactwa przypadł na czasy reformacji. Problemy ekonomiczne oraz przejście części mnichów na protestantyzm spowodowało, iż klasztor stanął w obliczu kasaty. Udało się tego uniknąć dzięki zakwaterowaniu tu benedyktynów z , przekazanego w 1595 roku jezuitom. Na początku XVII wieku kompleks przebudowano. Klasztor został zniszczony przez wojska szwedzkie podczas wojny trzydziestoletniej, odbudowano go za kadencji opata Benedikta Wolfa w latach 1631–1661. Kolejna przebudowa miała miejsce w latach 1740–1792, pracowali tu tacy artyści jak , , , Ignaz Günther, i . W 1783 roku zainstalowano organy autorstwa . Ukończony klasztorny konsekrowano 30 września 1792, za czasów opata Gregora Schwaba.
W 1803 opactwo zostało rozwiązane. Majątek zlicytowano, a zbiory biblioteki przeniesiono do Monachium. Ostatni opat, Maurus Deigl, przeniósł się do Straubing, gdzie spisał trzytomową historię klasztoru. W 1805 część zabudowań została przejęta przez państwo, utworzono w nich więzienie, sąd i urząd skarbowy. W 1829 planowano rozbiórkę kościoła, lecz uznano ją za zbyt kosztowną. W 1869 prywatną część kompleksu zakupiły , które utworzyły tu macierzysty klasztor zakonu. Założyły tu szkołę realną (Realschule), akademię zawodową (Fachakademie) i szkołę dla nowicjuszek. W 1913 obiekt w całości został przejęty przez zakonnice. W 1921 roku kościół klasztorny ustanowiono siedzibą parafii. Podczas II wojny światowej dawne opactwo funkcjonowało jako szpital wojskowy, siostry wróciły tu po zakończeniu wojny.
Galeria
Przypisy
klasztor Kategoria:Klasztory w Bawarii Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Klasztory benedyktyńskie w Niemczech Kategoria:Dawne klasztory benedyktyńskie